هندلینگ

مورد قابل توجه دیگر در مورد باکستر S، پایداری بی‌نظیر بود. در تمام شرایط، باکستر S به زمین چسبیده است و گویی نیروی جاذبه تمام جاذبه خود را بر روی باکستر S اعمال کرده است. با وجود این‌که نیرو به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود، سر پیچ‌ها امکان ندارد بتوانید باکستر S را منحرف کنید. یکی از دلایل پایداری بی‌نظیر آن‌را باید در تایرهای پهن و بزرگ میشلین پایلوت اسپرت بود که دارای ابعادی برابر با 235/40 ZR 18 در جلو و 265/40 ZR 18 در عقب هستند. البته در باکستر S مورد آزمایش، چرخ‌های عقب با بریدجستون تعویض شده بودند.

ترمزهای آن نیز با 318 میلی متر قطر در جلو و 4 پیستون و 299 میلی‌متر در عقب با ضخامت 24 میلی‌متر و 4 پیستون، قدرت ایستایی کم نظیری را ارائه می‌کند بطوری‌که این دیسک‌ها، باکستر S را در زمان 0.9 ثانیه از سرعت 60 کیلومتر بر ساعت کاملا متوقف کرد.




قيمت

این باکستر S، بصورت دست دوم با قیمت 50 میلیون تومان خریداری شده است. با این مبلغ، می‌توان فورد موستانگ GT، شورلت کامارو و حتی کوروت C6 دست دوم هم خریداری کرد که مسلما در مسیر باز و خلوتی هم‌چون مسیر آزمایش، لذتی غیر قابل مقایسه با باکستر S دارد. براحتی می‌توانید با آن‌ها دور در جا بزنید و آدرنالین خون‌تان را بالا ببرید. اما به یاد داشته باشید که شما همیشه نمی‌توانید در پیست یا مسیری خلوت با اتومبیل‌تان رانندگی کنید بلکه ممکن است برای تفریح هفته یا ماهی چند ساعت را اینچنین بگذرانید. بنابراین در معابر شهری، پورشه یکه تاز است زیراکه قابلیت اطمینان، راحتی، مصرف سوخت مناسب (9 لیتر در 100 کیلومتر)، پایداری و کیفیت و رضایت را یک‌جا ارائه می کند. بخصوص با دانستن آن‌که باکستر S مورد آزمایش در جزیره کیش با قیمت 50 میلیون تومان برای مدل دست دوم خریداری شده است، متوجه می‌شوید که هیچ کوپه و رودستر اسپرت دیگری با باکستر S قابل مقایسه نیست. باکستر S توانست تا حدودی نظرم را به پورشه عوض‌کند. در قابلیت‌های فنی و عملکرد آن شکی نیست که در صدر جدول رودسترها قرار می‌گیرد اما هنوز هم با کمی تغییر در ظاهر و بیرون آمدن از سادگی افراطی طراحی بدنه، موافقم که این مسئله نیز تا حدودی در نسل سوم باکستر که به تازگی رونمایی شده، رعایت شده است.
به عقیده جرمی کلارکسون، مجری برنامه تخت گاز، طراحان پورشه تنبل‌ترین طراحان دنیا هستند و به‌نظر این گفته صحت دارد. اتومبیل‌سازی چون مرسدس بنز را در نظر بگیرید. نسل به نسل هریک از مدل‌هایش با نسل پیشین کاملا متفاوت بوده اگرچه اصالت یک مرسدس بنز را حفظ کرده است. این کار مسلما مطالعه و هزینه زیادی را در بر دارد زیرا در صورت تغییر ظاهری نامرتبط با گذشته و اصالت کمپانی، نه تنها به موفقیت مدل لطمه می‌خورد بلکه از سود کمپانی می‌کاهد. امروزه این ایراد را می‌توان به نسل جدید SL گرفت. اما پورشه که برای سالیان سال، 911 را به عنوان مدل اصلی خود تولید می‌کرد، جزئی‌ترین تغییرات ظاهری را در آن اعمال کرد. همان چراغ بیضی شکل در دهه 90 به دیگر مدل‌های جدید پورشه راه یافت و امروزه 911، باکستر، و کِیمن از چراغ‌ها و فرمی مشابه بهره می‌برند به علاوه این‌که برجستگی اطراف کاپوت و امتداد چراغ‌ها تا ستون A، در تمامی تولیدات این اتومبیل‌ساز حتی کاین و پانامرا هم به چشم می‌خورد. استفاده از فرمی مشابه برای 5 مدل در کلاس متفاوت مسلما هزینه‌ای کم‌تر از دیگر اتومبیل‌سازان را برای پورشه به همراه دارد.در یک مورد دیگر هم با پورشه مخالف هستم که اگرچه یک نظر شخصی است اما شاید بسیاری موافق باشند و آن این‌است که پورشه با رفتن به سراغ ساخت یک شاسی بلند به قیمت افزایش سود‌دهی به اصالت خود لطمه زد. پورشه به عنوان یک سوپراسپرت‌ساز شناخته می‌شود نه یک سازنده شاسی‌بلند. این مسئله درست مثل آن‌است که لندروور سعی کند یک کوپه اسپرت بسازد. هیچ‌گاه لندروور تجربه کمپانی که موهایش را در آسیاب ساختن اتومبیل‌های اسپرت سفید کرده است، نخواهد داشت. به هر حال، کاین موفقیت چشم‌گیری کسب کرد تا جایی که فراری، لامبورگینی، مزراتی و آستون مارتین را تحریک کرد تا یک شاسی بلند را به طیف محصولات خود بیفزایند.به دو دلیل فوق، علاقه چندانی به پورشه نداشتم و مدت‌ها بود که در انتظار آزمایش یک دستگاه پورشه بودم تا ببینم می‌توانم، نگاهم را به پورشه عوض کنم یا نه. بالاخره به یاری همکارم، سعید رهنما این موقعیت میسر شد تا تنها پورشه باکستر جزیره را که نسخه S بوده و ساخت سال 2009 است را مورد آزمایش قرار دهم.






کیفیت

اولین چیزی که باکستر نظر شما را به خود جلب می‌کند، ظاهر آن نیست بلکه کیفیت آن‌است. تمامی درزها، قطعات، و جزئیات به دقت و کاملا روی اصول کنار یکدیگر کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و مشخص است که همه چیز در این پورشه، وظیفه خاصی را بر عهده دارد و صرفا جنبه تزیینی ندارد.

برای اثبات این موضوع باید به دریچه‌های هوای روی سپر جلو اشاره کرد که پشت آن‌ها رادیاتور قرار گرفته و برخلاف اغلب کوپه‌ها فقط برای زیبایی بر روی سپر قرار نگرفته‌اند. این‌که می‌گویند محصولات آلمانی over engineered (ماورا مهندسی سازی) هستند، کاملا در پورشه نمود پیدا می‌کند.






ظاهر

مورد بعدی که در باکستر نظرم را به خود جلب کرد، ظاهر جالب توجه و متفاوت آن در عین سادگی بود. پس از ملاقات آن، متوجه شدم که پورشه از آن دسته اتومبیل‌هایی است که چهره واقعی خود را زمانی نشان می‌دهد که آن‌را از نزدیک مشاهده کنید نه در تصاویر. برجستگی‌های امتداد چراغ‌ها تا ستون A، دو ورودی هوای روی سپر، چراغ‌های جلو و عقب، دریچه هوای جلو گلگیرهای عقب، و برجستگی امتداد چراغ‌های عقب تا ستون C که شدت آن کم‌تر از برجستگی جلو است، تمام بدنه را تشکیل می‌دهد. حتی گلگیرها فاقد برجستگی هستند. اما با وجود چنین سادگی و فقدان جزئیات، باکستر ظاهر دوست داشتنی و جالب توجهی دارد اما نمی‌توان به آن صفت زیبا داد (البته به عقیده بنده). این سادگی به قدری احساس می‌شود، که دریچه‌های هوای جانبی با 4 محور افقی، بیش‌ترین تمرکز بصری را در نمای جانبی ایجاد می‌کند. شاید بیش‌ترین پیچیدگی فرمی را در ظاهر باکستر بتوان در آینه‌های جانبی آن مشاهده کرد. باکستر در مقایسه با رودسترهای هم‌کلاسش که ب.ام.و Z4، آئودی TT و مرسدس SLK را شامل می‌شود، ظاهر بسیار ساده‌تری با جزئیات کم‌تر دارد اما با این وجود نمی‌توان گفت که ظاهر سه رقیب از باکستر بهتر است.




طراحی داخلی

با باز کردن دستگیره‌های در که به جلو و بالا حرکت می‌کنند، با محیطی روبرو می‌شوید که اولویت آن اول با لوکس بودن است و در درجه دوم اسپرت بودن. کنسول میانی و مرکزی، داشبورد، پنل درها، فرمان و صندلی‌ها بطور کلی از چرم روکش شده‌اند. کف کابین تا دیواره‌ها و زیر داشبورد، بخش پایینی درها و پشت صندلی‌ها نیز از موکت نرمی پوشیده شده است. رگه‌هایی از آلومینیوم مات نیز در کنسول مرکزی، دستگیره درها، اهرم تعویض دنده و فرمان به چشم می‌خورد. راحتی، فضای خوب، دید مناسب به بیرون، نظم قرار‌گیری ادوات و راحتی کار با آن‌ها و ارگونومی خوب، کابینی کامل و بی نقص از باکستر پدید آورده است که هیچ ایرادی نمی‌توان از آن گرفت. یکی از مشخصات جالب کابین باکستر S، وجود یک ساعت/کرونومتر عقربه‌ای بر فراز کنسول مرکزی بود که از دو صفحه دوار تشکیل شده است. برای کرونومتر، عقربه صفحه بزرگ‌تر، ثانیه را نشان می‌دهد و پشت آن نیز بصورت دیجیتالی زمان گرفته شده نمایش داده می‌شود و در حالت عادی، صفحه کوچک، ساعت و صفحه بزرگ، دقیقه را نشان می‌دهد.





موتور

با چرخاندن سوئیچ، موتور 6 سیلندر تخت باکستر S، 310 اسب بخار را آزاد می‌کند. شاید 310 اسب بخار برای رودستری با 1355 کیلوگرم چندان به‌نظر نرسد اما جالب است که این قدرت، از دل موتوری بیرون می‌آید که کم‌ترین فضای ممکن را اشغال کرده است. این موتور در حد فاصل پشت صندلی‌ها و اکسل عقب نصب شده است. این موتور بیشینه قدرت را در دور 6400 و 360 نیوتون‌متر گشتاور را در دور 4400 تا 5500 ارائه می‌دهد. باید به یاد داشت که 310 اسب بخار، وظیفه جابجایی 1355 کیلوگرم را بر عهده دارد یعنی 4.4 کیلوگرم به ازای هر اسب بخار.

شتاب صفر تا صد باکستر S، بطور رسمی 5.2 ثانیه توسط پورشه اعلام شده است. البته زمان‌های اعلام شده توسط پورشه، معمولا زمان‌هایی هستند که در شرایط عادی و توسط افراد معمولی هم می‌تواند بدست آید. برخلاف بسیاری از کمپانی‌ها که بهترین شرایط هم شاید نتوان به زمان رسمی دست یافت. پس از بارها آزمایش صفر تا صد، بهترین زمان ثبت شده برای باکستر S، زمان 5.5 ثانیه بود. باکستر S، این زمان را باید تا حدود زیادی مدیون گیربکس دو کلاچه پورشه یعنی PDK باشد. البته این زمان با سقف بسته بدست آمد اما متاسفانه دکمه اسپرت که واکنش پدال گاز و ترمز را سریع‌تر، فرمان را تیز تر و کمک فنرها را خشک‌تر می‌کند، خراب بود و این زمان با خاموش بودن حالت «اسپرت» بدست آمد. در بحث حداکثر سرعت نیز، باکستر S توانست به حداکثر سرعت 213 کیلومتر بر ساعت (با سقف بسته دست یابد) که رقم قابل توجهی بود. در سرعت بالای 160 کیلومتر بر ساعت، صدای باد به شدت درون کابین می‌پیچید و فرمان با کوچک‌ترین ناهمواری سطح مسیر، به شدت واکنش می‌داد، اگرچه این فرمان باکستر S سفت و خشک بود.