امروز تاسوعاي حسيني است

[saynaz]

امروز نهم ماه محرم روز تاسوعا ، منتسب به غیرت و ساقی دشت کربلا ، حضرت ابوالفضل عباس (ع) است.
بزرگداشت شهادت بزرگ مردی است که با گذشت بیش از هزار و چهار صد سال هنوز تاریخ ، روشن از کرامت های اوست و نام او با وفا و جوانمردی همراه است.

آن سردار فداکار با لبی تشنه و جگری سوخته پا به فرات گذاشت اما جوانمردی و وفایش نگذاشت که او آب بنوشد و امام و اهل بیت (ع) تشنه کام باشند و لب تشنه از فرات بیرون آمد تا آب را به کودکان برساند.

دستان ابوالفضل (ع) علم شد و این دستها برای آزادگان جهان علم گشت و عباس (ع) آموزگار مردانگی شد.

آری امروز تاسوعای حسینی است و مردم با برپايي مراسم هاي سينه زني و زنجير زني در عزاداري سرور و سالار شهيدان دوعالم بر سر و سينه مي زنند و برخی با دادن چاي به عزاداران آرام و بي صدا به ياد تشنه لبان صحراي كربلا مي گريند.

كودكي كه هنوز چند بهار ازعمرش نگذشته و پيرزني كه سالهاي زيادي از عمرش را سپري كرده است در كنار هم مي گريند.

نمي دانم اين چه عشقي است كه همه را شيدا كرده و اشك ها را بر ديدگان جاري نموده است ، آن طرفتر در وسط ميدان شهر، تنها ساعت اين ميدان نيز گويي كه در برابر خيل مشتاقان اين بزرگ مرد تاريخ سر تعظيم فرود آرده و به نشانه‌ي احترام از حركت باز ايستاده است.

و آن يكي در انتهاي هيات با پاهاي برهنه به سوي حرم دوست در حركت است و گاه گاهي هم زير لب با ديگر عزاداران همنوا مي شود و يا حسين ياحسين گويان به راهش ادامه مي دهد.

اكنون ساعتي به ظهر باقي نمانده و ديگر در خيابان‌هاي منتهي به حرم مطهرثامن الحجج علي ابن موسي الرضا(ع) جاي سوزن انداختن نيست و مملو از جمعيت است و چشمها ياري نمي كند كه انتهاي اين خيل عظيم را رؤيت كني.
در كنار خيابانها عده اي از جوانان با بر پايي ايستگاه‌هاي توزيع چاي صلواتي اندكي از خستگي عزاداران را مي كاهند و عطش آنان را بر طرف مي كنند و كودكي هم كه پيشاني بندي سبز با عبارت يا حسين (ع) بر پيشاني دارد در آغوش مادر آرام گرفته و نگاهش را به پرچم هاي الواني كه در وزش ملايم نسيم به حركت در مي آيند، دوخته است.
و اكنون ديگر زبان را ياراي گفتن اين همه عظمت و حضور دوستداران حسين (ع) و يارانش نيست و تنها مي توان گفت كه سلام بر حسين(ع) و ياران با وفايش.

[!ALIPOUR!]

عالیه اچی

[saynaz]

[!ALIPOUR!]

باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟
باز این چه رستخیز عظیم است؟ کز زمین بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب کآشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا، بعید نیست این رستخیز عام، که نامش محرم است

[saman1990]

فرارسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی رو تسلیت میگم
التماس دعا ..... .

[!ALIPOUR!]

امروز نهم ماه محرم روز تاسوعا منتسب به غیرت و ساقی دشت کربلا حضرت ابوالفضل عباس (ع)است. بزرگداشت شهادت بزرگ مردی است که با گذشت بیش از هزار و چهار صد سال هنوز تاریخ روشن از کرامت های اوست و نام او با وفا و جوانمردی همراه است.
به گزارش جهان به نقل از شبکه خبر، آن سردار فداکار با لبی تشنه و جگری سوخته پا به فرات گذاشت اما جوانمردی و وفایش نگذاشت که او آب بنوشد و امام و اهل بیت (ع) تشنه کام باشند و لب تشنه از فرات بیرون آمد تا آب را به کودکان برساند.

باب الحوائج لقبی است که در آسمان وجودِ حضرت عباس به سان اختری تابناک به چشم می خورد. این لقب نشان از یا برآوردن خواسته ها و حاجات علاقه مندان آن حضرت دارد. او حتی قبل از شهادتش نیز باب الحوائجِ ساحتِ امام حسین(ع) بود. هرگاه کسی در ساحت امام حسین(ع) حاجتی داشت به سرعت به حضور حضرت عباس می شتافت.

دستان ابوالفضل (ع) علم شد و این دستها برای آزادگان جهان علم گشت و عباس (ع) آموزگار مردانگی شد.

آری امروز تاسوعای حسینی است و مردم با برپایی مراسم های سینه زنی و زنجیر زنی در عزاداری سرور و سالار شهیدان دوعالم بر سر و سینه می زنند و برخی با دادن چای به عزاداران آرام و بی صدا به یاد تشنه لبان صحرای کربلا می گریند. کودکی که هنوز چند بهار ازعمرش نگذشته و پیرزنی که سالهای زیادی از عمرش را سپری کرده است در کنار هم می گریند.

نمی دانم این چه عشقی است که همه را شیدا کرده و اشک ها را بر دیدگان جاری نموده است، تمام محله های شهر نیز گویی در برابر خیل مشتاقان این بزرگ مرد تاریخ سر تعظیم فرود آورده است.

در کنار خیابان ها عده ای از جوانان با بر پایی ایستگاه‌های توزیع چای صلواتی اندکی از خستگی عزاداران را می کاهند و عطش آنان را بر طرف می کنند و کودکی هم که پیشانی بندی سبز با عبارت یا حسین (ع) بر پیشانی دارد در آغوش مادر آرام گرفته و نگاهش را به پرچم های الوانی که در وزش ملایم نسیم به حرکت در می آیند، دوخته است.

ای ابوالفضل تو حق دینت را ادا کردی آن زمان که به امر برادر به میان سپاه کفر شتافتی تا شبی را برای دعا و استغفار و عبادت حق تعالی مهلت بگیری! آخر تو می دانستی که مولایت حسین(ع) برای نماز قیام کرد، تو می دانستی که سرورت تشنه عبادت و بندگی است، تو می دانستی که او عاشق تلاوت کتاب خداست.

تو حق دینت را ادا کردی ازآن رو که شب را تا به صبح از قبله عشقت حسین و یارانش که مشغول عبادت آفریدگار هستی بودند پاسبانی کردی و خود نیز سر تعظیم و بندگی بر آستان خاک ساییدی. ذهن تاریخ هنوز از عاشقانه هایت متراکم است.

و اکنون دیگر زبان را یارای گفتن این همه عظمت و حضور دوستداران حسین (ع) و یارانش نیست و تنها می توان گفت که سلام بر حسین(ع) و یاران با وفایش.سلام بر عبد صالح خدا حضرت ابوالفضل عباس (ع)