♥●•٠·˙بــــهترین اشعارونثـــــــرهای عاشقانه♥●•٠·˙

[. : : H@med : : .]

شیخ حیله گر ...:



چيست فـرق آدمـی با جانور

تا كه می نازد به خود از آن بشر


آدمی را گر نبود اين امتياز

بود بيش از جانور غرق نياز


هست اين نيروی ممتاز بشر

عقل دور انديش و آينده نگر


در شگفتم من چــرا اين برتری

گشته در او مايه وحشی گری


در طبيعت بی گمان هر جانور

هست در هنگام سيری بی خطر


من نمی دانم چــرا نوع بشر

وقت سيری می شود خونخوارتر


در ميان جنگل دور و دراز

هيچ حيوان ديده ای همجنس باز ؟


هيچ شيری ديده ای در بيشه زار

جمع شيران را كشد بالای دار ؟


هيچ گرگی بوده كز بهر مقام

گرگ ها را كرده باشد قتل عام !


هيچ ماری ديده ای با زهر خود

كشته ها بر پا كند در شهر خود ؟


هيچ ميمون ساخته بمب اتم

تا كه هستی را كند از صحنه گم !


ديده ای هرگز الاغی باربر

مين گذارد كار ، زير پای خر


هيچ اسبی ديده ای غيبت كند

يا به اسب ديگری تهمت زند


هيچ خرسی آتش افروزی كند

يا گرازی خانمان سوزی كند !


هيچ گاوی ديده ای كـز اعتياد

داده گاو و گاوداری را به باد ؟


پس چـرا انسان با عقل و خرد

آبروی دام و دد را می برد ؟


پس بود ديوانه بی آزار تـر

ز آنكه محروم است از عقل بشر


مولوی ؛ اسـتاد حكمت در جـهان

كرده بس اين نقطه را شيرين بيان


آزمودم عقل دور انديش را

بعد از اين ديوانه سازم خويش را


زين سبب آن كس كه می نوشد شراب

تا شود لا يعقل و مست و خـراب


چون شود از عقل و حيرت بی خبر

بس شرف دارد به شـيخ حيله گر .

[. : : H@med : : .]

هم دلم را می زنی هم دل ربایی می کنی

یک نفس ابلیسی و یک دم خدایی می کنی

دفتر شعرم شده دیوانی از خط خوردگی

بس که عشق و نفرتم را جابجایی می کنی

برگ سبزی بوده ام بر شاخه های باورت

زردیم را دیدی و فکر جدایی می کنی

چوب حراجی نزن بر وصله ی جا مانده ات

من خودت هستم و تو بی اعتنایی می کنی

شرط کوه بیستون نه شرط جانم را بکن

تا به کی شرط و شروط ابتدایی می کنی ؟

[. : : H@med : : .]

میلاد سلیمانی

اشک ریزان به سر کوی تو در جوش وخروش

می رسد زمزمه ی وقت ظهورت بر گوش

ای صمیمانه ترین لطف خدا بر همگان

مونس خلوت شبهای دل غم زدگان

تو بیا از غم هجر تو زمین پیر شده

دل آواره ی ما سرد و زمین گیر شده

تو بیا در نفست عشق و صفا می بارد

خالق از خلقت تو بر همه کس می بالد

تو بیا لطف تو درمان دل بیمار است

چشم هایم همه شب منتظر دلدار است

بی تو شد دل پر غم ناله و فریاد و فغان

با ظهورت همه را مست کن ای مهدی جان

[. : : H@med : : .]

طیبه سنگیان

نیستی و

قلبم در عصر یخ بندان است

منتظر مثل کودک فال فروش

که پر از اصرار است

اما تا کی ؟

خبری نیست از رویش یک خاطره و لبخندی

می ترسم از انقراض نسل احساس . . .

[. : : H@med : : .]

در ابتدای خونم

در انتهای سینه ام پنهان شده ای

وقتی خودت را در آینه ی پهناور آسمان نگاه می کنی

خورشید به شکل تو در می آید

و درخشان ترین ستاره ها

سکه هایی می شوند

و بر سرت می ریزند

بایک دسته گل یاس

و پیراهنی که بوی شوق می دهد

منتظر می مانم

تا بیایی

من نام تمام کوچه های دنیا را بلدم

بگو سر کدام کوچه بایستم

[. : : H@med : : .]

توی ماشین گل زده امشب تونشستی کنار راننده

باهوایی سراسر از بوسه با دهانی لبالب از خنده

بوق بوق و هلهله دورت می روی تو به سمت خوشبختی

دور و دور تر می شوی از من از من بی حواس بازنده

از منی که نشسته ام حالا تک و تنها کنار تنهایی

بی کسی را فقط بغل کردم مثل یک آدم سر افکنده

***

سرگذشتم پر از غم و اندوه دست هایم خالی و سردند

با چنین حال زار و غمگینی نا امیدم برای آینده . . .

[. : : H@med : : .]

به عکسم

نگاه کن

این منی که

از من

گرفتی

از قاب خودش هم

فراتر نرفته است.