معاونت سایت
کر های خرانه به خرابه ذهنم میرسد… شاید…امشب را….عزا کنم به دل آسمان یخ بسته….
داغ بگذارم به دلش..که برف نبارد دیگر………..
اه…آسمان خسته نمیشوی؟
یخ زد شمعدانی هایم …
ابر ها..گورتان را گم کنید…
دلم خورشید میخواهد.
همه ظلمت شب را برایتان میرقصم…
بگذارید شمعدانی هایم دلخوش آفتابی نیمه روشن باشند…
میترسم مثه یک روز پا شوم صبح
ببینم گلدانم یخ زده و تو درونش مرده ای
گلدان را می اندازم دور…
تن سرد مردارت را کجا دفن کنم ؟
هی ی ی کلاغ…می آیی؟
میخواهم تو را بفرستم پیش خورشید…
کاربر سایت
اینجـــ ــآ اِحســ ــآس رآ کِپــے پیســـت میکُنَنــــ د
وَ تو چـــــه میــــدآنـےپـــآی کلمــــه کلـــــمه ایــــن نوشتـــه هـــ ــآچَنــــد بـــ ـــآر صورتـَ ــم شــــوره زَدنمــے دانـے و نمیفهمـــے آدمـــکرَفتَـــــن لَنـــگ لـَنــگانـــ ــم رآ ببیـــــــن
وتعفّـــن استفــــرآغ بغضهــــآیم رآ بـــو بِکِــــــش
وبِدآن بــــه تمـــآمـے شــب هـــ ــآی نبــــودَنَت مَدیونــــےوَ خیــــ ـــآل مَکُن ایـــن قصـــه اینجــــآ تمـــآم میـــشَوَد
معاونت سایت
و کیستی، که من اینگونه، بی تو بی تابم؟
شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم.
تو چیستی، که من از موج هر تبسم تو
بسان قایق، سرگشته روی گردابم!
تو در کدام سحر، بر کدام اسب سپید؟
تو را کدام خدا؟
تو از کدام جهان؟
تو در کدام کرانه، تو از کدام صدف؟
تو در کدام چمن، همره کدام نسیم؟
تو از کدام سبو؟
من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!
چه کرد با دل من آن نگاه شیرین، آه !!!
معاونت سایت
کفش دوزک ها
اگر عاشق میشدند
حتما برایت کفش میدوختند
پروانه ها
اگر نمیمردند
حتما روی انگشتت می نشستند
باد اگر آدم بود
کفش دوزک ها و پروانه ها را
قتل و عام نمیکرد
من که دوستت دارم
حتی بدون کفش
حتی بدون انگشت
معاونت سایت
خاصیت عشق همین است:
از دست دادن هوشیاری .گاهی خودرا فراموش کن.چه اشکالی دارد ؟
آدم نباید یکنواخت و ملال اور باشد.
آدم باید همیشه از قطبی به قطب دیگر سفر کند.سفر کردن ،زندگی را غنی میسازد.
در غیر این صورت زندگی کسالت بار میشود.
ویرایش توسط !ALIPOUR! : 2013/05/18 در ساعت 02:05 دلیل: شعرتون لطفا کوتاه نباشه
معاونت سایت
خدایا تو را غریب دیدم و غریبانه غریبت شدم ،
تو را بخشنده پنداشتم و گنه کار شدم ،
تو را وفادار دیدم و هر جا که رفتم باز گشتم ،
تو را گرم دیدم و در سردترین لحظه ها به سراغت آمدم ،
تو مرا چه دیدی که وفادار ماندی…؟؟
ویرایش توسط !ALIPOUR! : 2013/05/18 در ساعت 02:04 دلیل: لطفا عجله در ارسال شعر نکنید برای من منظم ارسال کردن خیلی مهمه
معاونت سایت
گر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی
تمامی ذرات وجودت، عشق را فریاد می کرد.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
چشمهایم را می شستی
و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
نگاهت را تا ابد بر من می دوختی
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم.
ای کاش می دانستی…
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
هرگز قلبم را نمی شکستی
گر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
لحظه ای مرا نمی آزردی
که این غریبه ی تنها، جز نگاه معصومت پنجره ای
و جز عشقت، بهانه ای برای زیستن ندارد.
ای کاش می دانستی…
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
همه چیز را فدایم می کردی
همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای
و سال ها برایش گریسته ای.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی
غرورت را… قلبت را… حرفت را…
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
دوستم می داشتی
همچون عشق که عاشقانش را دوست می دارد.
کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم
و مرا از این عذاب رها می کردی
ای کاش تمام اینها را می دانستی . . .
معاونت سایت
عشق مکن شکوه که جای گله ای نیست
بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست
من سوخته ام در تب ، آنقدر که امروز
بین من و خورشید دگر فاصله ای نیست
غمدیده ترین عابر این خاک منم من
جز بارش خون چشم مرا مشغله ای نیست
در خانه ام آواز سکوت است ، خدایا
مانند کویری که در آن قافله ای نیست
می خواستم از درد بگوییم ولی افسوس
در دسترس هیچکسی حوصله ای نیست
شرمنده ام از روی شما بد غزلی شد
هرچند از این ذهن پریشان گله ای نیست
معاونت سایت
مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست
یا شب و روز بجز فکر توام کاری هست
به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس
که به هر حلقه موییت گرفتاری هست
گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست
در و دیوار گواهی بدهد کاری هست
هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید
تا ندیدست تو را بر منش انکاری هست
صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم
همه دانند که در صحبت گل خاری هست
نه من خام طمع عشق تو میورزم و بس
که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست
باد خاکی ز مقام تو بیاورد و ببر
آب هر طیب که در کلبه عطاری هست
من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود
سر و جان را نتوان گفت که مقداری هست
من از این دلق مرقع به درآیم روزی
تا همه خلق بدانند که زناری هست
که نه مستم من و در دور تو هشیاری هست
عشق سعدی نه حدیثیست که پنهان ما
داستانیست که بر هر سر بازاری هست
معاونت سایت
می دانی چیست ؟
به نظر می رسد زندگی مشکل نیست ،
بلکه مشکلات زندگی اند !
می بینی ؟...
می بینی به چه روزی افتاده ام ؟
حق با تو بود !
می بایست می خوابیدم !
اما به سگ ها سوگند ،
که خواب کلکِ شیطان است ،
تا از شصت سال عمر ،
سی سالش را به نفع ِ مرگ ذخیره کند !
می شود به جای خواب به ریلها
و کفش ها
و چشم ها فکر کرد
و از نو نتیجه گرفت که با وفاترین جفت های عالم ،
کفش های آدمی اند !
می شود به زنبور هایی فکر کرد
که دنیای به آن بزرگی را گذاشته اند
و آمده اند زیر سقفِ خانه ی ما خانه ساخته اند !
می شود به تشبیهات خندید !
به زمین و مروارید !
به خورشید و آتشفشان !
به ستاره ها و فرزانه های عشق !
به هوای خاکستری و گیسوهای عروس ِ پیر !
به رعد و برق ِ آسمان و خشم ِ خداهای آهنی !
تصور کن !
هنوز هم زمین گرد است و منجمین پیر ِ کنجکاو ،
از پشت تلسکوپ های مسخره شان
ــ که به مرور به خرطوم فیل های تشنه شبیه می شوند ــ
به دنبال ِ ستاره ی ناشناخته ی تازه تری می گردند !
به من بگو ! فرزانه ی من !
خواب بهتر است یا بیداری ؟
مجوز های ارسال و ویرایش
پاسخ با نقل قول