بهترین شعرهای عاشقانه

[!ALIPOUR!]

اگه حرفی نزدم از دردام

فکر نکن بی غم و دردم.تنهام

قفس سینه ی من پر شد از کینه و درد

توی اوج قصمون هوا شدش یک دفعه سرد

تا که اسمت میومد روح من پر میکشید

به هرکجا که شک میکرد بخاطرت پر میکشید

دیگه اشکات واسه من ارزش قبل و نداره

اون چشمای نازه تو راهی به قلبم نداره

دیگه خستم نمیبینی نفسه آخرمه

اشتباهامو نبین تو روزای آخرمه

ننوشتم که تو دور شی از نگاه سرده من

هفته ای یه بار بیا با شاخه گله سری بزن

بسه خوب منتظرن فرشته های مرگ من

دارن از اونجا میگن.میگم به تو سر نزنن

ننوشتم سرسری نگذر ازش به سادگی

این نبود رسم زمونه نبود این دلدادگی

انقدر حرف زیاده ولی مهلتم کمه

اونی که برام زیاده آره غصه و غمه

میگیم رسم آدماست ولی رسم بدیه

توام از دست نده بدون خوب فرصتیه

[!ALIPOUR!]

جانا نمی دانم چه شد رسوا شدم در دو جهان

از حال من با خبرند حتی زمین و آسمانگریه کنم هر دم از این بخت بد و اقبال زشتهردم برایم ناله کرد از این زمان و سرنوشتگویی که راست است نه دروغ اما چه سودهرچه برایم گفته بود چیزی نبودش جز دروغزین پس منم غوغا کنم کینه ز دل برپا کنمهر دم شنیدم از عشق مانند او حاشا کنمبس هرچه عشق عاشقی پایان راه است بی روا
دیگر نیایم سمت تو پس تو مگو بازم بیا

[!ALIPOUR!]

ندیدم من حقیقت در دو چشمت

نداری تو

شرف در روح و جسمت

نشد یادت رود از دل روانه

نشد باور تورا در این زمانهتو گویی من دروغم راست نیستم کمی ابری شدم و صاف نیستمولی کن تو ندیی حال زارم بکردی بی دلیل هر دم تو خارممنم غوغا کنم امشب برایت زنم از نی نوایی چون روایتنبودی تو دگر آن یاره شیرین نگو عشقم کجایی یاره دیرینهمین روزا دگر ترکت کنم من
تو را از زندگی حذفت کنم من
نریز اشکی دگر باور ندارم به تنهایی سر بالین گذارمبس است این نامه ای اهل خیانت شدم تنها ولی کن دیگه راحت

[!ALIPOUR!]

تو داری از عشق برام حرف تازه میزنی

نا امید از من خسته حرف رفتن میزنی
میگی عشقی نیست دیگه یه عادته
عشق و عاشقی کجاست این همون حکایته
یه روزی بوده دیگه تموم شده
آره عمرت الکی به پای من حروم شده
توچطور منو عشقم رو دروغ فرض میکنی
بعده مدت ها منو از زندگین حذف میکنی
باشه خوب مشکلی نیست برو هرجا که خوشی
تو همون دروغ گویی که کردی برام یه خودکشی

ما به هم سخت رسیدیم امه چه آسون بریدیم
تو روزای زندگی رنگه غم و خوب ندیدیم
تو برو برو از اینجا بدون من برو سرکن

میدونم یادم میفتی گه گاهی چشمتو تر کن

[!ALIPOUR!]

همیشه اولین و آخرین کلام شعرهایم تو بوده ای
همیشه برایم به معنای واقعی یک عشق بوده ای
گرچه گهگاهی از تو بی وفایی دیده ام اما همیشه برایم باوفا بوده ای
گرچه دلم را میشکنی و اشکم را در می آوری اما تو همیشه برایم یک دنیا بوده ای
صدای آهنگ عشق برایم غم انگیز است ، اما همیشه آن را گوش میکنم
گاهی شنیدن حرفهایت برایم تلخ است ، اما دائم پیش خودم تکرار میکنم
اگر روزی نباشی در کنارم ، برای من همیشه هستی
روزی اگر بروی ، در قلبم همیشه خواهی ماند
اینجا که هستم پر از دلتنگیست، حس نبودنت در کنارم خاطرم را پریشان کرده
اما حس بودنت در قلبم دلتنگی و غم دوری ات را انکار کرده
گاهی وقتی به دوری می اندیشم قلبم میلرزد، نکند که از من سرد شوی، نکند که با کسی دیگر همنشین شوی ، نکند که ما را فراموش کنی و عاشق کسی دیگر شوی…
نباید بیش از این خودم را با این فکرها برنجانم ،عشق خودش پر از درد و رنج است!
خلاصه این را بگویم برایت ، هر زمان که بخواهی میشوم فدایت
اگر تنهایم بگذاری باز هم مینشینم به پایت
همیشه اولین و آخرین کلام شعرهایم تو بوده ای ، میخواهم این شعر اولینش تو باشی و آخرین نداشته باشد
همچنان ادامه داشته باشد….

[!ALIPOUR!]

آرزو دارم بگيرد آفتي زيباييت را

تا كه همچون من بگيري ماتم تنهاييت را
آرزو دارم ببينم در عذاب بي وفايي
اشك غم در چشم همچون آهوي صحراييت را
بشكند قلبت الهي اي كه قلبم را شكستي
اي خدا سامان نگيرد عهد و پيماني كه بستي
خنده بر اشكم زدي با خود پسندي
آرزو دارم تو هم هرگز نخندي

سادگي كردم اگر دل بر تو بستم
ساده بودم ساده بر خاكم فكندي

[!ALIPOUR!]

شب سرد بی وفایی
توی راه بی صدایی
نرسیدیم ما به آخر
قسمت ما شد جدایی
من که عاشق تو بودم
یار صادق تو بودم
توی دشت آرزوهات
من شقایق تو بودم
پس چرا چشماتو بستی
چرا قلبم رو شکستی
ندارم جز تو وجودی
تویی رنگ همه هستی
می باره چشمه نورم
می خونه دل ویرونه ام
دیگه بی تو نمی مونم
دیگه بی تو نمی تونم

من و این غم جدایی
دیگه نیست راه رایی
خیلی سخته بی تو بودن
نفرین به بی وفایی
تو که بی وفا نبودی
یار نیمه راه نبودی
واسه هم صدایی عشق
تو که بی صدا نبودی
پس چرا پیشم نموندی
شب رو تو دلم نشوندی
گل پاک عاشقی رو
چرا از ریشه سوزوندی
می باره چشمه نورم
می خونه دل ویرونه ام
دیگه بی تو نمی مونم
دیگه بی تو نمی تونم

[!ALIPOUR!]

تو که نیستی

دوباره گوشه ی خونه
دل من بهونه کرده
دوباره ترانه ی من
انعکاس غم و درده

توی خونه در و دیوار
مثل میله های زندون
تورو کم داره وجودم
چشم من پیت میگرده

تو که نیستی تا ببینی
حالا گل هات قد کشیدن
که ثمر داده نهالت
کودکت حالا یه مرده

[!ALIPOUR!]

حرفهاي ما هنوز ناتمام...
تا نگاه مي کني
وقت رفتن است

بازهم همان حکايت هميشگي !
پيش از آنکه با خبر شوي
لحظه ي عزیمت تو ناگزير مي شود
ای دریغ و حسرت همیشگی ...

ناگهان
چقدر زود
دير مي شود!
قیصر امین پور

[!ALIPOUR!]

به پيش روي من، تا چشم ياري مي كند، درياست !

چراغ ساحل آسودگي ها در افق پيداست !
درين ساحل كه من افتاده ام خاموش،
غمم دريا، دلم تنهاست .
وجودم بسته در زنجير خونين تعلق ها ست !
*****
خروش موج، با من مي كند نجوا،
كه : - « هرل كس دل به دريا زد رهائي يافت !
كه هر كس دل به دريا زد رهائي يافت ... »
*****
مرا آن دل كه بر دريا زنم، نيست !

ز پا اين بند خونين بر كنم نيست ،

اميد آنكه جان خسته ام را ،
به آن ناديده ساحل افكنم نيست !