-
کاربر سایت
كشور ايران با وجود 37 ميليون هكتار اراضي داراي قابليت كشاورزي، 118 تا 100 ميليارد متر مكعب منابع آبي قابل استفاده و گسترش و تنوع آب و هوايي در 14 اقليم گوناگون (كشور ايران از لحاظ تنوع توليد زراعي و باغي بين كشورهاي جهان رتبه هشتم را دارد)، پتانسيل بسيار خوبي در بخش كشاورزي دارد. البته براي توسعه اين بخش مهم كه به حق آن را محور توسعه اقتصادي كشور تلقي كردهاند، بايد از كشاورزي سنتي فاصله گرفت و با بهرهگيري از دانش كشاورزي به كشاورزي مكانيزه نزديك شد، دانش و تخصصي كه در گرايشهاي مهندسي كشاورزي آموزش داده ميشود.اين رشته در 7 گرايش علومدامي، باغباني، زراعت و اصلاح نباتات، گياه پزشكي، علوم و صنايع غذايي، خاك شناسي و ترويج و آموزش كشاورزي از بين داوطلبان گروه آزمايشي علوم تجربي دانشجو ميپذيرد.
گرايش علوم دامي:
هر نوع دامي را كه بخواهيم به طريق علمي پرورش دهيم، با پنج مقوله اساسي روبرو ميشويم. يكي بحث پرورش دام به نحو صحيح، منطقي و عملي است كه در اين ميان تغذيه به عنوان عاملي بسيار مهم در پرورش مطرح و در راستاي آن مسأله مراتع و كشت علوفه نيز مطرح ميشود. دومين عامل، اصلاح نژاد است كه باعث ميشود تا دام پر توليدتري داشته باشيم. سومين عامل، بهداشت است كه باعث كاهش تلفات و ضايعات و افزايش توان توليد ميشود. عامل چهارم، مديريت نيروي انساني است كه به ياري آن از نيروي فعال در مزارع به نحو مطلوب بهره برداري ميشود. عامل آخر، توليدات و بازاريابي است كه براساس اين عامل بايد بررسي كرد كه به چه نحوي توليدات به بازار عرضه شود تا در سطح توليدات، افتي ايجاد نگردد.مهندسي علوم دامي به بررسي و مطالعه اين پنج عامل و نقش آنها در پرورش دام ميپردازد. البته در كشور ما پرورش هر دامي در رشته علوم دامي نميگنجد. براي مثال پرورش آبزيان بيشتر در رشته شيلات مطرح ميشود؛ همچنين در كشور ما پرورش سگ ، گربه يا خوك رايج نيست.
تواناييهاي لازم :
هر داوطلب علوم دامي بايد بداند كه بخش قابل توجهي از دروس اين گرايش جنبه عملي دارد و دانشجو بايد در دامداريها و زمينهاي زراعي با نحوه پرورش و تغذيه دام آشنا گردد. از همين رو نبايد نسبت به بوي كود يا دام حساس باشد و از حيواناتي مثل گاو و گوسفند يا حشراتي مثل زنبور عسل بترسد. از لحاظ درسي نيز دانشجوي اين گرايش لازم است كه به دروسي مانند آمار و زيستشناسي مسلط باشد.
موقعيت شغلي در ايران :
بسياري از دامداران ما به ضرورت حضور يك كارشناس علوم دامي در دامداريها واقف نيستند و در حالي كه خودشان از اوج شير، ركود سالانه، فاصله زايمان، جيره نويسي، اصلاح نژاد و درصد تلفات و بيماريها اطلاعي ندارند، از تخصص كارشناس علوم دامي نيز در زمينههاي فوق بهرهاي نميبرند.البته اين به آن معنا نيست كه فارغالتحصيلان اين گرايش هيچ موقعيت كاري ندارند، چون خوشبختانه در حال حاضر هر دامپروري بايد از يك مهندس علوم دامي بهره بگيرد و همچنين بازار كار مهندسي علوم دامي در روستاها و شهرستانها نسبتاً مطلوب است و فارغالتحصيلان ميتوانند علاوه بر كار در جهاد كشاورزي در مرغداريها و دامداريهاي خصوصي نيز كار كنند يا اينكه خود يك دامداري را راهاندازي نمايند.همچنين ميتوانند در آزمايشگاههاي تغذيه براي خوراك يا آناليز خوراك، آزمايشگاههاي اصلاح نژاد دام و مراكز تحقيقاتي امور دام و آبزيان فعاليت نمايند.
درسهاي اين رشته در طول تحصيل:
دروس مشترك در 7 گرايش زراعت و اصلاح نباتات، علوم دامي،گياه پزشكي، ترويج و آموزش كشاورزي، باغباني، خاك شناسي و صنايع غذايي :
رياضيات عمومي، فيزيك عمومي، شيمي عمومي، اكولوژي، گياهشناسي، آمار و احتمالات، بيوشيمي عمومي، زيستشناسي،آبياري عمومي، هوا و اقليمشناسي، اقتصاد كشاورزي، خاكشناسي عمومي، زراعت عمومي، باغباني عمومي،حشرهشناسي و دفع آفات، ماشينهاي كشاورزي، عمليات كشاورزي، اصول تبديل و نگهداري فرآوردههاي كشاورزي، دامپروري عمومي، آشنايي با كامپيوتر.
دروس تخصصي گرايش علوم دامي :
تغذيه دام ، اصول بهداشت دام، تشريح و فيزيولوژي دام، اصلاح دام ، بيماريهاي دام و طيور، پرورش گاو شيري ، پرورش گوسفند و بز، پرورش طيور، فيزيولوژي توليد مثل، مرتعداري ، پرورش زنبور عسل ، كارآموزي.
گرايش گياهپزشكي:
دانش گياهپزشكي به جاي معالجه انسان به حفظ و معالجه گياهان اعم از گياهان زراعي، زينتي و درختان ميوه ميپردازد و آنچه كه گياه را رنج ميدهد و به سلامت آن صدمه ميزند، مطالعه و بررسي ميكند؛ يعنيدانشجوي اين گرايش با آفاتي كه در مزرعهها، انبارها، سيلوها و كشتيها به بخشهاي مختلف گياه صدمه ميزند از قبيل حشرات، جوندگان و علفهاي هرز يا بيماريهاي گياهي مانند قارچها، ويروسها و باكتريها آشنا ميشود و نحوه سمپاشي را در مراحل مختلف رشد و نگهداري از گياه و نحوه ضد عفوني انبارها را فرا ميگيرد. البته بايد توجه داشت كه آنچه به گياه صدمه ميزند تنها بيماري نيست بلكه سرمازدگي، گرمازدگي و حتي كمبود مواد غذايي در خاك نيز گياه را رنج ميدهد و جزو ضايعات گياهي محسوب ميشود. از همين رو دانشجوي گياه پزشكي بايد موارد فوق را بشناسد و نحوه جلوگيري از اين آسيبها را بياموزد.
تواناييهاي لازم :
گياه پزشك ايراني بايد از يك سو با گونههاي گياهي و جانوري طبيعي ايران آشنا باشد و از سوي ديگر با موجودات زنده (آفات، بيماريها و علفهاي هرز قرنطينهاي) كه دائم از مبادي ورودي رسمي يا از مرزهاي طولاني كشور به صورت غيرقانوني وارد ميشوند، آشنا بوده و با آنها مبارزه كند. در واقع مهندس گياهپزشكي كاري دشوار، پيچيده و پر مسؤوليت را بر عهده دارد و بايد از بيوشيمي، بيولوژي و آمار، اطلاعات وسيع و گستردهاي داشته باشد.همچنين گياهپزشكي نياز به حافظه قوي دارد چون دانشجو بايد اسامي لاتين حشرات و قارچها و رده آنها را به خاطر بسپارد و بالاخره دانشجوي اين گرايش بايد به كشاورزي و بخصوص حشرهشناسي علاقهمند باشد. زيرا بخش عمدهاي از دروس اين گرايش شامل آفات گياهي ميشود و در اين درس حشرات مضر براي آفات و بيولوژي آنها آموزش داده ميشود.
موقعيت شغلي در ايران :
شايد برخي از كشاورزان تصور كنند كه اطلاعات لازم را درباره آب و خاك دارند اما هر كشاورزي ميداند كه براي مبارزه با آفات و بيماريهاي گياهي بايد به يك متخصص مراجعه كند تا نوع سم و نحوه استفاده از آن را فرا گيرد. به عبارت ديگر كشور به فارغالتحصيل علاقهمند و تواناي گياهپزشكي نياز مبرمي دارد. وزارت كشاورزي، شهرداريها و كلنيكهاي گل و گياه نيز از مراكز جذب فارغالتحصيلان اين گرايش هستند.از سوي ديگر در حال حاضر مهندسين كشاورزي ميتوانند با استفاده از طرح اشتغالزايي جهاد كشاورزي، از اين وزارتخانه وام گرفته و گلخانه يا باغ ميوه ايجاد كنند.قابل ذكر است كه موقعيت فارغالتحصيلان اين گرايش در شهرستانها بهتر است زيرا ميتوانند در سازمان تحقيقات كشاورزي شهر خود فعاليت نمايند.
دروس تخصصي گياه پزشكي:
حشرهشناسي ، قارچشناسي، آفات مهم گياهان زراعي ، بيماريهاي مهم گياهان زراعي، آفات مهم درختان ميوه، بيماريهاي مهم درختان ميوه، آفات و بيماريهاي مهم گياهان زينتي، جاليزي و سبزيها، اصول مبارزه با آفات و بيماريهاي گياهي، سمشناسي، تكنولوژي مبارزه شيميايي، علفهاي هرز و كنترل آنها، آفات انباري، كارآموزي.
گرايش ترويج و آموزش كشاورزي:
يكي از رسالتهاي مهم هر رشتهاي بردن دانش و علم آن رشته در بين اقشار مختلف جامعه است. به عبارت ديگر مطالبي كه دانشجويان در دانشگاهها فرا ميگيرند، مستقيماً براي عموم مردم قابل استفاده نيست بلكه بايد تغيير و تحولي در آن صورت گيرد تا متناسب با سطح توانايي هر يك از مخاطبان بتوان ايدهها و نوآوريها را در اختيارشان قرار داد. در كشاورزي نيز ما با افراد مختلفي سر و كار داريم كه از لحاظ سطح علمي و آگاهي در ردههاي متفاوتي قرار دارند. افرادي كه نياز به دانش كشاورزي نوين دارند اما نميتوانند اين دانش را از كتب كشاورزي به دست بياورند بلكه بايد متخصصاني باشند كه يافتههاي جديد علمي را متناسب با سطح دانش و توان علمي اين دسته از مخاطبان در اختيار آنها قرار دهند اين متخصصان همان مهندسين ترويج و آموزش كشاورزي هستند.البته بخش آموزش اين گرايش شامل آموزشهاي رسمي نيز ميشود؛ يعني دانشجويان مهندسي ترويج و آموزش كشاورزي در اين بخش با نحوه برنامهريزي آموزشي، تدريس و مديريت هنرستانها و دبيرستانهاي كشاورزي آشنا ميشوند.
تواناييهاي لازم :
مهندسي ترويج و آموزش كشاورزي يكي از رشتههاي بين رشتهاي است چون دروس آن حيطه گستردهاي از علوم مختلف شامل ارتباطات، روانشناسي تربيتي، تكنولوژي آموزشي، علوم تربيتي، مديريت، كامپيوتر، آمار و كشاورزي را دربرميگيرد.به همين دليل دانشجوي اين گرايش بايد هم در دروس مهم مهندسي كشاورزي مانند زيستشناسي، شيمي و رياضي قوي باشد و هم توانمنديهاي لازم براي تدريس را داشته باشد؛ يعني بايد صبر و حوصله بسيار داشته و با كوچكترين عدم پذيرش از سوي كشاورزان، دلسرد نشود. در ضمن بايد نوانديش و خلاق باشد تا بتواند به بهترين نحو به ترويج و آموزش كشاورزي بپردازد و از روشهاي متعدد و متفاوت تكنولوژي آموزشي مثل تهيه پوستر، فيلم و عكس در اين راه استفاده نمايد. همچنين بايد شخصيتي برونگرا داشته باشد تا بتواند با طبقات مختلف جامعه به خصوص قشر روستايي ارتباط برقرار كند و با جلب اعتماد آنها، دانش تئوري و عملي را به كشاورزان منتقل سازد و در نهايت لازم است كه از محيط روستايي و فعاليتهاي كشاورزي لذت ببرد و علاقهمند به همكاري و كمك به ديگران باشد.
-
مجوز های ارسال و ویرایش
- شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
- شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
- شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
- شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
-
مشاهده قوانین
انجمن
پاسخ با نقل قول