♥ آدم و حوا و سیب عشق ♥ (قصه حضرت ادم وحوا)

[!ALIPOUR!]

اشتراكات اديان ابراهيمي در داستان آفرينش آدم و حوا!

---

1- قرآن، انسان (آدم و حوا) را جانشين و خليفه خدا بر روي زمين مي‌داند و كتاب مقدس نيز هدف از آفرينش را حاكميت انسان بر موجودات كره‌زمين مي‌شمارد.

2- در قرآن و كتاب مقدس، انسان به گونه خدايي و برطبق فطرت او آفريده شده‌ است.

3- در هر دو كتاب آسماني، آدم و حوا در بهشت مي‌زيستند و پيكر خاكي داشتند و با گناه كردن‌شان و وسوسه شيطان از بهشت رانده شدند.

4- داستان پيدايش آدم و حوا و هدف از آفرينش آنان از رازهاي پنهاني نزد بشر بود كه خدا آنرا در دو كتاب مذكور آشكار ساخت.

5- سفر پيدايش در هر دو كتاب، آغاز دانش و معرفتي است كه با رويدادهاي پيامبران و اقوام و ملل، معجزات، قوانين الهي، رستاخيز و .... پيوند و توسط آنان گسترش مي‌يابد.

6- داستان پيدايش آدم و حوا به عنوان وحي الهي نزد يهود، مسيحيت و اسلام، تأييدي بر وجود آفريدگار و اديان آسماني است. (خوانندگان محترم را به اين نكته آگاه مي‌سازيم كه در برخي اديان(هندوئيسم)، فرد مي‌تواند بي‌اعتقاد به خدا و در عين‌حال دين‌دار باشد (دين‌شناسي تطبيقي/18) و در بوديسم(دين شرق و جنوب شرقي آسيا) خدا وجود ندارد و ظاهراً جهان را بدون آغاز مي‌دانند (همان62-61) و دين جينيسم نيز بدون خداست (همان/85) از سخن پيشين، اهميت اديان ابراهيمي در معرفي كامل جهان، خدا، انسان، تاريخ بشري، رستاخيز و قوانين ديني بهتر دانسته مي‌شود.)

---

منابع و مآخذ:

1- قرآن، ترجمه ناصر مكارم شيرازي، تهران، دارالقرآن الحكيم.

2- كتاب مقدس، انجمن مقدس ايران، سفر پيدايش، شماره 1184

3- پيترز، اف ايي، يهوديت، مسيحيت و اسلام، ترجمه حسين توفيقي، قم، مركز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب،1384

4- هاكس، جيمز، قاموس كتاب مقدس، تهران، اساطير،1377

5- تيواري، كدارنات، دين شناسي تطبيقي، ترجمه مرضيه (لوئيز) شنكايي، ويراستار علمي بهزاد سالكي، تهران، سمت، 1381

6- ماسون، دنيز، قرآن و كتاب مقدس( درون مايه‌هاي مشترك) ترجمه فاطمه سادات تهامي، تهران، دفتر پژوهش و نشر سهروردي، 1385.