شهریار شعر (حالا چرا)

[shotlet]

به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاک

که من چو لاله به داغ تو خفته ام در خاک

چو لاله در چمن آمد به پرچمی خونین

شهید عشق چرا خود کفن نسازد چاک

سری به خاک فرو برده ام به داغ جگربدان
امید که آلاله بردمم از خاکچو خط به خون شبا
بت نوشت چین جبینچو پیریت به سرآرند
حاکمی سفاکبگیر چنگی و راهم بزن به
ماهوریکه ساز من همه راه عراق میزد
و راکبه ساقیان طرب گو که خواجه فرماید

اگر شراب خوری جرعه ای فشان بر خاکب
بوس دفتر شعری که دلنشین یابی
که آن دل از پی بوسیدن تو بود هلاکت
و شهریار به راحت برو به خواب ابد
که پاکباخته از رهزنان ندارد باک