کاربر سایت
آمده ام بازتاي بهار ببينم
محو تماشا برابرت بشينمگاه چو برقي به خرمن تو در افتمگاه چو نسيمي گلت ز شاخه بچينمغارتي بوسه بوده ام من و ديريستكان گل سرخ درشت را به كمينمچشم بو توفان عشق داده – تو اينيعاشق توفان چشم دوست – من اينمتا نظرم از همه بلندترين اين استمن چه كنم كز همه تورا نگزينم؟
داو نخستين به نقد جان زده ام من
عاشقم آري من و پاك باز ترينم
در سفر انقراض سلسله عشقاز جرس خسته. باز پسينم
کاربر سایت
اونی که گفتم نرو گفت نمی شه
دیروز دیگه رفت واسه ی همیشه
وقتی می خواست بره من رو صدا کرد
وایساد و تو چشمای من نگاه کرد
گفت می دونی خودت
واسم عزیزی
این اشکا رم بهتره که نریزی
باید برم سفر واسم بهتره
ولی کسی که مونده عاشقتره
تقدیر ما از اولم همین بود
یکی تو آسمون یکی زمین بود
هرجا برم همیشه ایرونی ام
غرق یه جور حس پریشونی ام
خدا نخواست همیشه پیشم باشی
ولی مهم اینه که
مریم باشی
تو تقدیر ما هر چی حیرونیه
مال خطوط روی پیشونیه
شاید اگه دائم بودی کنارم
یه روز می دیدیم که دوست ندارم
می خوام برم که تا ابد بمونم
سخته برای هر دو مون می دونم
گریه نکن گریه ها تو نگه دار
لازم می شه گریه برای دیدار
نذار پر گریه بشه
خاطره
هر کی اشک نریزه عاشقتره
اون کسی که می خواد بشه ستاره
هیچ چاره ای به جز سفر نداره
کاربر سایت
یه نگاه تب دار مونده توی ذهنم
عاشق شدم انگار آروم آروم کم کمچشمای قشنگت همش روبه رومهاگه باشی با من همه چی تمومه
تیک و تیک ساعت رو دیوار خونه
میگه وقت عاشق شدنه دیونهدلو بزن به دریا انقد نگو فرداآخه خیلی دیره دیر برسی میره
کاربر سایت
به كويت با دل شاد آمدم با چشم تر رفتم
به دل اميد درمان داشتم درمانده تر رفتم
تو كوته دستيم ميخواستي ورنه من مسكين
به راه عشق اگر از پا در افتادم به سر رفتم
نيامد دامن وصلت به دستم هر چه كوشيدم
زكويت عاقبت با دامني خونين جگر رفتم
حريفان هر يك آوردند از سوداي خود سودي
زيان اورده من بودم كه دنبال هنر رفتم
ندانستم كه تو كي آمدي اي دوست كي رفتي
به من تا مژده آوردند, من از خود به در رفتم
تو قدر من ندانستي و حيف از بلبلي چون من
كه از خار غمت اي گل خونينه پر رفتم
مرا آزردي و گفتم كه خواهم رفت از كويت
بلي رفتم ولي هر جا كه رفتم در به در رفتم
به پايت ريختم اشكي و رفتم, در گذر از من
از اين ره بر نميگردم كه چون شمع سحر رفتم
تو رشك افتابي كي به دست سايه مي ايي؟
دريغا آخر از كوي تو با غم همسفر رفتم
(هوشنگ ابتهاج)
کاربر سایت
. . . من. مناجات درختان را هنگام سحر. رقص عطر گل یخ را با باد
نفس پاک شقایق را در سینه ی کوه. صحبت چلچله ها را با صبح
نبض پاینده هستی را در گندم زار. گردش رنگ و طراوت را در گونه گل
همه را می شنوم . می بینم . من به این جمله می اندیشم!
به تو می اندیشم.
ای سراپا همه خوبی . تک تنها به تو می اندیشم
همه وقت . همه جا . من به هر حال که باشم به تو می اندیشم
تو بدان این را .تنها تو بدان
تو بیا. تو بمان با من. تنها تو بمان
جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب.
من فدای تو. به جای همه گلها تو بخند
اینک این من که به پای تو در افتادم باز
ریسمانی کن از آن موی دراز. تو بگیر. تو ببند.
تو بخواه. پاسخ چلچله هارا. تو بگو.قصه ابر هوا را. تو بخوان
تو بمان با من. تنها تو بمان
در رگ ساغر هستی تو بجوش
من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی است
آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش
کاربر سایت
می دونی نگاه سردم روی کوه ها خونه کرده صدای تو ام قشنگه توی قلبم لونه کرده
از اینجا خسته شدم من ولی خوب پایان نداره می دونی بردنت از یاد واسه من امکان نداره
اون روزه آخری بودش کا نگام نگاتو می خواست من می گفتم دست سردم گرمیه دستاتو میخواست
ای قشنگ نازنینم بهترین گله زمینم من همینم من همینم تنهاترین مرد زمینم
می گن که بردنم از یاد واسه تو آرزو بوده وقتی که حرف میزدیم ما تو بهم گفتی دروغه
تو میگی به پام میمونی منتظر به رام میمونی باشه خوب گلم قبوله منتظر باش تا یه روزی
که پیشه تو برمیگردم با همین نگاه سردم که بگم دوست دارم من نازنینم پره دردم
خوب دیگه کاری نداری بمونم میشم فراری با همین حرفام از اینجا میپرم مثل قناری
کاربر سایت
دلم میخواد صدات کنم
تو آسمون عشق من پر بزنی نگات کنم
دلم میخواد جونو تنو فدای خنده هات کنم
من بشینم رو به روتو سیر ببینم نگات کنم
دلم میخواد از عشق تو سبد سد گل بچینم
از از اون نگاهه خوشگلت بد جوری من جون میگیرم
عشقه منی دوست دارم برای چشمات میمیرم
کاربر سایت
رفتنیم رفتنیم باید برم باید برم
بايد كه تنها بمونم آوازه غم رو بخونم
شايد كه رفتنم منو از ياد ببره
ولي شما تو قلبمي نهايته شكستنه
حالا كه من دارم ميرم بزار يه چيزيرو بگم
بعدش آرومو بيخيال تو غربت آروم بگيرم
من ميرم و مونده برام يه جفت سوال بي جواب
چرا بايد خسته بشم يا كه دلم باشه كباب
اين زمونه تو غربتش براي من جايي داره
دارم ميرم كه اينطوري قلبتون آروم بمونه
خوب مي دونم كه اينطوري صداي شعرم مي پيچه
تو جاده تنهاييا يه ميلاد آروم بشينه
خوب آخره قصمونه بايد تمومش بكنم
خدا نگهدار شما اينجا تمومش ميكنم
کاربر سایت
از پنجره نگاه بکن آره اون میاد درسته بی وفاست ولی باید بیاد
میدونه دلم براش بدجوری تنگ شده ولی نمیدونم دل اون چرا از سنگ شدهغم دوریش کم بودش حالا بی وفا شده نه یه زنگی نه تماسی آره بی رنگ شدهآخه من چکار کنم با این دل بهونه گیر ای خدا کمک بکن برو ای دلم بمیرتو چرا سنگ نشدی میونه این همه سنگ میدونم دوسش داری مثل یه احصاصه قشنگآخه دوست داشتنیه مثل لیلا میمونه دل من شیدادییه مثل مجنون میمونهفدای نازش این نازش کشته مارو حالا که عاشق شدم می خواد بگه از پیشم برو
خدایا این احصاصمو از دلم نگیر ولی خصلت بدو از دل یارم بگیر
آخه گناهم نداره همش تقصیره منه زود دل می بندم زود عاشق میشم اینم میشه گفت یه جوری گناهه منه
کاربر سایت
تو يك روياي كوتاهي دعاي هر سحر گاهي
شدم خواب عشقت چون مرا اينگونه ميخواهي
من ان خاموش خاموشم كه با شادي نمي جوشم
ندارم هيچ گناهي جز كه از تو چشم نمي پوشم
دو غم در شكل اوازي شكوه اوج پروازي
نداري هيچ گناهي جز كه بر من دل نمي بازي
مرا ديوانه مي خواهي ز خود بي گانه ميخواهي
مرا دل باخته چون مجنون ز من افسانه مي خواهي
شدم بيگانه با هستي ز خود بي خودتر از مستي
نگاهم كن نگاهم كن شدم هر انچه ميخواستي
بكش اي دل شهامت كن مرا از غصه راحت كن
شدم انگشت نماي خلق مرا تو درس عبرت كن
نكن حرف مرا باور نيابي از من عاشق تر
نميترسم من از اقرار گذشت اب از سرم ديگر
سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا بر جاست
مجوز های ارسال و ویرایش
پاسخ با نقل قول