باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا…

نوشته اصلی توسط *Croon*

آری تو راست میگویی آسمان مال من است پنجرهءفکر.هوا.عشق

زمین مال من است

اماسهراب توقضاوت کن بردل سنگ زمین جای من است

من نمی دانم که چرا این مردم

دانه های دلشان پیدانیست

صبرکن ای سهراب قایقت جادارد؟؟

من هم از همهمه داغ زمین بیزارم

به سراغ من اگر می آیی تندوآهسته چه فرقی دارد

توهرجورکه دلت خاست بیا

مثل سهداب دگر جنس تنهایی من چینی نیست که ترک بردارد

مثل مرمرشده است چینی نازک تنهایی من......