ya ali

پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من سرو خرامان منی ای رونق بستان من

چون می روی بی‌من مرو ای جان جان بی‌تن مرو وز چشم من بیرون مشو ای مشعله تابان من

هفت آسمان را بردرم وز هفت دریا بگذرم چون دلبرانه بنگری در جان سرگردان من

تا آمدی اندر برم شد کفر و ایمان چاکرم ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من

بی پا و سر کردی مرا بی‌خواب و خور کردی مرا

...

می خواستم با ترانه بیام، اما عکسی توسط یکی از دوستان برام ارسال شد که با دیدنش ناخودآگاه اشک ریختم. به عکس توجه کنید، شکارچی سنگدل شکم شکار خودشو پاره

یک شب اندوه مرا مختصر اندازه بگیر




خبرمرگ مرا بی خبراندازه بگیر




یا مرا در نوسانات هوا پر پر کن




یا مرا با هیجانات پر اندازه بگیر




یا به اندازه ی یک ...

آقا اجازه؟
دل را که زد به دریا نالید آقا اجازه؟


تکلیف دیشبم را دیدید ؟ اقا اجازه؟


پاره ست دفتر من تقصیرخواهرم بود


نان می نوشتم آن را قاپید آقا اجازه؟


دیروز مادرمن تب داشت و نمی گفت


بیمار بود انگارخورشید آقا اجازه؟


...

بچه که بودم
از جریمه های نانوشته که بگذریم


سلمانی و ساعت و سیب


سکه و سلام و سکوت


و سبزی صدای بهار


هفت سین سفره ی من بود


بچه که بودم


دلم برای آن کلاغ پیر می سوخت


که آخر هیچ قصه ای به خانه نمی رسید
...