اس ام اس تنهایی

[SENATOR]

انقدر از تنهایی نترس ، تو تنهایی وارد این دنیا شدی . . .

.

.

.

دنیا ! نخواستیم یار بی وفا ، تنهایی بهتر

درد تنهایی نخواستیم شفا ، تنهایی بهتر

یک عمر در پی یار باوفا ، با وفا بودیم

اما ندیدیم به غیر از جفا ، تنهایی بهتر . . .

.

.

.

تو تنها باش و من تنهای تنها / که دارم وقت تنهایی سخن ها

نگاه عاشقم تا آسمانهاست / مرا تا عرش اعلا نردبان هاست

نماز خلوتم را صد قنوت است / کلام شعر تنهایی سکوت است . . .

.

.

.

تنهایی را باید با خط بریل می نوشتند

شنیدنش کافی نیست ، باید لمسش کرد . . .

.

.

.

تاکنون دوستی را پیدا نکرده ام که به اندازه ” تنهایی ” شایسته رفاقت باشد . . .

(تورو)

.

.

.

تنهایی … دیوار … قهوه های سر رفته از حوصله ام

اتاقی که چهار تاق باز ، روی من خوابیده

چشم هایی که از ساعت ، کار افتاده ترند

و شانه های تو ، که زیر بار ِ باران نمی روند

باید گریه ام را روی بی کسی هایم تنظیم کنم

و این یعنی تنهایی

.

.

.

با من تنها بگو این قصه را / با من تنها خدا ، این بنده را

ای خدا تنها تویی تنها منم / من به تنهایی تو سر میزم . . .

.

.

.

آنقدر با تنهایی انس گرفتم که دیگر زبانش را می فهمم !

و فهمیدم…

تنهایی هم می تواند عشق خوبی باشد به شرط اینکه

درکش کنم

.

.

.

بیچاره تنهایی

این عروس نگون بخت

آه و اشک را دوست ندارد

اما همنشین همیشگی اش

چشم امیدش به دلی ناامید

و شکستن سکوتش

میداند عادت ، دشمن است

اما عقل کجا و دلتنگی کجا !

دل ناامید امیدوار میرود

و باز تنهایی میماند و تنهایی . . .

.

.

.

وقتی بهت خیانت میکنن تنهایی از همه چی بهتره . . .

.

.

.

دیواری ساخته ام از جنس غرور با بافته ای از باورهایم

تا در روزهای تنهایی و دلتنگی به آن تکیه کنم . . .

.

.

.

بدونت روز و شب افتاده ام در دام تنهایی/ و تن خسته تر از پاییزم از انجام تنهایی

دلم با یاد عشقت می تپد هر دم دراین سینه / اگر در سر پرم هر لحظه از ابهام تنهایی

.

.

.

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم . . .

.

.

.

بهاری کن مرا جانا، که من پابند پاییزیم

و آهنگ غزلهای جوانم گریه می خواهد

چنان دق کرده احساسم میان شعر تنهایی

که حتی گریه های بی امانم، گریه می خواهد . . .

.

.

.

در نهان، به آنانی دل میبندیم که دوستمان ندارند

و در آشکارا

از آنانی که دوستمان دارند غافلیم

شاید این است دلیل تنهایی ما

“دکتر علی شریعتی”

[SENATOR]

بسترم صدف خالی یک تنهایی و تو چون مروارید گردن آویز کسان دگری . . .

.
.

.
توای تنها ببین من را کنار مرز تنهایی
تنم خسته رهم خسته دلم دراوج تنهایی
زتنها بودنم ای دل خلاصی نیست باور کن
رهایی را نمی بینم زدست دیو تنهایی . . .
.
.
.
چون نهالی سست میلرزد / روحم از سرمای تنهایی
میخزد در ظلمت قلبم / وحشت دنیای تنهایی ...
.
.
.
دلم یخ میزندگاهی ، دراین سرمای تنهایی
شبم قندیل میبندد از این یخهای تنهایی
قلم آهسته می راند بر این خط بلند ، اما
گمانم یاد می گیرد ز من انشای تنهایی . . .
.
.
.
تا شد آشنا جانم با نوای تنهایی
عالمی دگر دارم در هوای تنهایی
بیگانه به لبخندم دل به کس نمی بندم
اشک دیده ای دارم آشنای تنهایی . . .
.
.
.
تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کردم
تنهایی را دوست دارم زیرا که خداوند هم تنهاست
تنهایی را دوست دارم زیرا انتظار کشیدنم را پنهان خواهد کرد . . .
.
.
.
سوختن قصه ی شمع است ولی قسمت ماست / شاید این قصه ی تنهایی ما کار خداست
آنقدر سوخته ام با همه بی تقصیری / که جهنم نگزارد به تنم تاثیری . . .
.
.
.
با تو بر مرغان دریایی امیرم / بی تو در زندان تنهایی اسیرم
با تو در کاخ وفا ارباب عشقم / بی تو در کوه جفا سنگی حقیرم . . .
.
.
.
به پندار تو :
جهانم زیباست ، جامه ام دیباست ، دیده ام بیناست ،
زبانم گویاست ، قفسم هم طلاست ، به این ارزد که دلم تنهاست ؟
.
.
.
قانون دنیا “تنهایی” من است و “تنهایی” من قانون عشق است و عشق ارمغان دلدادگیست و این سرنوشت سادگیست….
.
.
.

تنهایی گاهی وقتا
تقدیر ما نیست
ترجیح ماست . . .
.
.
.
در غم عشق نبودیّ و محبت کردی / این هم از لطف شما بود و نمی‌دانستیم
من نکردم گله از عهد و وفاداری تو / عهد ما عهد جفا بود و نمی‌دانستیم
رنج بی‌عشقی و تنهایی و بی‌مهری یار / همه تقدیر خدا بود و نمی‌دانستیم . . .
.
.
.
با تو بر مرغان دریایی امیرم / بی تو در زندان تنهایی اسیرم
با تو در کاخ وفا ارباب عشقم / بی تو در کوه جفا سنگی حقیرم . . .
.
.
.
دوره ، دوره ی تنهایی دستها نیست
دوره ، دوره ی تنهایی دلهاست . . .
.
.
.
شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم / خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم / در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم
.
.
.
تنهایی یعنی
من یه موبایل دارم که صدای زنگش رو یادم نمیاد
.
.
.
چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن
و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن
در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است . . .
(دکتر علی شریعتی)
.
.
.
نرو دستم به دامانت / نگو دیگر نمی آیی
که میمیرم غریبانه امان از درد تنهایی . . .
.
.
.
شاید آن روز که رفتم یاد تنهایی کنی / من همان تنهایی ام ، یادت نره یادم کنی . . .
.
.
.
تنهایی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد
یک بار قسمت کردم ، چندین برابر شد . . .
.
.
.
وقتی شکسته اطلسی وقتی گرفته اسمون وقتی که تنهایی شده تنها شریک خونمون وقتی نگاهه روشنت حالا غریبه با چشام دیگه نه اسمت یادمه نه دیگه عشقت رو میخوام
.
.
.
تو برو پیچک من ، فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن
رو پیشانی من چیزی نیست ، غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی . . .
.
.
.
زندگی پراست از گره هایی که تو آن را نبسته ای. اما باید تمام آنها را به تنهایی باز کنی. تنهای تنها ،
.
.
.
نامه هایم که چراغ قلبت را روشن نکرد !
امشب تمامشان را بسوزان شاید بتوانی تنهایی ات را ببینی . . .
.
.
.
همیشه آدم وقتی به همدیگه فکر میکنن که تنها میشن
کسی واقعا عاشقه که وقتی همه پیششن
به اونی فکر میکنه که رفیق تنهایی هاشه . . .
.
.
.
درویش کوچه های تنهاییم ، کاسه گدایی مرا ، سکه ی نگاه توکافیست
.
.
.
بوی دلتنگی میدهم…
حتی بهار هم پیله ی تنهایی ام را به روی پروانه هایش نمی گشاید . . .
.
.
.
تنهایی استخوان سوز است ، حتی در عاشقانه ترین ساعتها . . .
.
.
.
شب من پنجره ای بی فردا / روز من قصه ی تنهایی ما
مانده بر خاک و اسیر ساحل / ماهی ام ماهی دور از دریا . . .
.
.
.
نرو تنهام نذار با درد و غم هام / اگر چه دلخوری از خیلی حرفام. به قرآنی که از سایه اش گذشتم / به جون هر دوتامون خیلی تنهام . . .
.
.
.
وسعت درد فقط سهم من است ، باز هم قسمت غم ها شده ام ،
دگر آیینه ز من با خبر است ، که اسیر شب یلدا شده ام ،
من که بی تاب شقایق بودم ، همدم سردی یخ ها شده ام ،
کاش چشمان مرا خاک کنید ، تا نبینم که چه تنها شده ام . . .
.
.
.
نکند یوسف عمرم رود از مصر خیالت / باز آواره ی تنهایی چاهم بکنی . . .
.
.
.
این روزها که می گذرد
یک ترانه تلخ
قصه ی تنهایی های مرا می سراید
سمفونی گوش خراشی است
روزهاست پنبه دگر فایده ندارد
……باید باور کنم
تنهایم
.
.
.
و چه لذتی است در تنهایی
باور نداری ؟
از خدا بپرس . . .
.
.
.
دست بر شانه هایم میزنی تا “تنهایی” م را بتکانی
به چه می اندیشی ؟ تکاندن برف از روی شانه آدم برفی
.
.
.
بس که دیوار دلم کوتاه است ، هرکه از کوچه “تنهایی” ما می گذرد
به هوای هوسی هم که شده ، سرکی می کشد و می گذرد . . .
.
.
.
تو باش ، نه به این خاطر که در این دنیای بزرگ تنها نباشم
تو باش ، تا در دنیای بزرگ تنهاییم ، تنها ترین باشی . . .
.
.
.
به همان قدر که چشم تو پر از زیبایی است
بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهایی است . . .
.
.
.
آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت ، در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد ، طعنه ای بر در این خانه تنها زد و رفت . . .
.
.
.
در حسرت دیدار تو ام گفتم تا بدانی / از من تا تو صد سال راه است و جدایی
حال شب است و غم و تنهایی / افسوس که نیست برایمان هیچ راه وصالی . . .
.
.
.
وفای اشک را نازم که در شبهای تنهایی ، گشاید بغض هایی را که پنهان در گلو دارم . . .
.
.
.
باختم در عشق اما باختن تقدیر نیست ، ساختم با درد تنهایی مگر تقدیر چیست ؟
.
.
.
تنهایی و دل تنگی هایتان را پیشفروش نکنید. فصلش که برسد به قیمت میخرند
.
.
.
من به اندازه چشمان تو غمگین ماندم
و به اندازه هر برق نگاهت نگران ، تو به اندازه تنهایی من شاد بمان . . .
.
.
.
نرو تنهام نزار با درد و غم هام / اگه چه دلخوری از خیلی حرفام
به قرآنی که از سایش گذشتم / به مرگ هر دوتامون خیلی تنهام . . .
.
.
.
تورا به یاد آن روز ، تورا به یاد گلبرگ های خشک آن روز خشکیده
تورا به روز اول بار دیدنت ، تورا به اولین نگاه عاشقانه
تورا به یاد باران روز نیامده ات ، تورا به تنهایی روز رفتنت
تورا به باران روز برگشتنت ، تنهایم مگذار دیگر . . .
.
.
.
آنگاه که تنهایی تو را می آزارد ، به خاطر بیاور که خدا بهترین های دنیا را تنها آفریده !
.
.
.
تو تو عشق من ، امید من بودی / تو میراثی از دل تنگم بودی
تو رفتی و من ماندم و تنهایی / تو دفتر خاطرات قشنگم بودی . . .
.
.
.
در زندگی به کسانی دل می بندیم که نمی خواهندمان
و از وجود کسانی که می خواهندمان بی خبریم ، شاید این باشد
دلیل تنهایی مان
.
.
.
زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی
و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان
و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز
.
.
.
هفت شهر عشق ، شهر اول : نگاه و دلربایی ، شهر دوم : دیدار و آشنایی
شهر سوم : روزهای شیرین و طلایی ، شهر چهارم : بهانه ، فکر جدایی
شهر پنجم : بی وفایی ، شهر ششم : دوری و بی اعتنایی
شهر هفتم : اشک ، آه ، تنهایی
.
.
.
در غریبانه ترین لحظه ی تنهایی خود
چشمهایم را که در آن دریایی از محبت موج میزند به تو خواهم بخشید
تا هیچ گاه به پاکی احساسم شک نکنی
.
.
.
غروب غمهایت را به هر قیمتی خریدارم ، اگر همدم شبهای تنهایی من باشی
.
.
.
و بعد از تو دلم از عطش عشق طغیان کرد ، گاه از دو روزنه ی رخسارم
گاه در نگاهی پوچ در تاریکی شب هایم ، گاه در باز دمی اندوهناک که با زحمت
از قفس آزاد شده و پایانش خدا را شکر می گویند و گاه در وجودم که به هیچ پایانی
نمی رسید مگر ، “تنهایی” ، “تنهایی” ، “تنهایی”
.

[SENATOR]

.

می بینی ای لحظه های خالی از احساس تهی
می بینی که چه صدای خرد شدن دست های خزان شده اش
در دست های “تنهایی” کسل آور است و تو را نیز بی رمق می کند
آه ، پس او چه گوید ؟
.
.
.
من چه تنها و غریبم بی تو در دریای هستی ، ساحلم شو غرق گشتم بی تو در شبهای مستی
.
.
.
هرکس به میزانی که “تنهایی” نیاز دارد عظمت دارد و بی نیاز تر است
.
.
.
رفتی و ندیدی که چه محشر کردم ، با اشک تمام کوچه را تر کردم
وقتی که شکست بغض تنهایی من ، وابستگی ام را به تو باور کردم . . .
.
.
.
من آن گلبرگ مغرورم نمیمیرم ز بی آبی
ولی بی دوست میمیرم در این مرداب تنهایی
.
.
.
وصال در عشق بس چه دارد حیرانی ، من نگویم رسیدم به وصال
اما دیده ام ناله ی عاشقی در تنهایی ، گریان سخن می گفت ،
می کرد حق حق و بی تابی ، ای کاش می شد اینگونه عاشق شد
.
.
.
عشق من تو باش ، نه برای اینکه در این دنیای بزرگ تنها نباشم
تو باش تا در دنیای بزرگ تنهایی ام تنهاترین باشی
.
.
.
بلندترین شاخه ی درخت ، یک واژه را می فهمد ، و آن هم “تنهایی” ست
.
.
.
کم نامه ی خاموش برایم بفرست / از حرف پرم گوش برایم بفرست
دارم خفه می شوم در این تنهایی / لطفا کمی آغوش برایم بفرست
.
.
.
شب من پنجره ای بی فردا / روز من قصه ی تنهایی ما
مانده بر خاک و اسیر ساحل / ماهی ام ، ماهی دور از دریا
.
.
.
بیا مثل مرغان آشفته هجرت کنیم / افق را به مهمانی پونه دعوت کنیم
بیا مثل پروانه های غریب نیاز / به مهتاب شب های تنهایی عادت کنیم
.
.
.
عشق زاییده ی “تنهایی” است و “تنهایی” نیز زاییده ی عشق
.
.
.
آنگاه که تنهایی تو را می آزارد ، به خاطر بیاور که خدا بهترین های دنیا را تنها آفریده
.
.
.
کسی که در آغوش غم بزرگ شده ، تنهایی بهترین همدم اوست
.
.
.
شمع و پروانه و بلبل همه جمع اند ، بی رحم ، بیا رحم به تنهایی من کن
.
.
.
دوستی اتفاق است ، جدایی رسم طبیعت ، طبیعت زیباست
نه به زیبایی حقیقت ، حقیقت تلخ است ، نه به تلخی جدایی ،
جدایی سخت است نه به تلخی “تنهایی”
.
.
.
هر قطره اشک نشان دل شکستگی است ، هر سکوت نشان “تنهایی” است
هر لبخند نشان مهربانی است ، هر پیام نشانی از دل تنگی من برای تو است
.
.
.
هیچ کس ویرانیم را حس نکرد ، وسعت “تنهایی” م را حس نکرد
در میان خنده های تلخ من ، گریه پنهانیم را حس نکرد . . .
.
.
.
تحمل “تنهایی” بهتر از گدایی محبت است . . .
.
.
.
درد غریبیست “تنهایی” و بی کسی ، امان از دلی که دلبر ندارد . . .
.
.
.
تو آسمان دنیا هر کسی ستاره داره
چرا وقتی نوبت ماست آسمان جایی نداره
واسه من تنهایی درده درد هیچ کسی را نداشتن
هر گل پژمرده ای را تو کویر سینه کاشتن
دیگه باور کردم اینو که باید تنها بمونم
تا دم لحظهء مردن شعر تنهایی بخونم

[!MAHSA!]

آنگاه که “تنهایی” تو را می آزارد ، به خاطر بیاور که خدا بهترین های دنیا را تنها آفریده
.
.

عشق زاییده ی “تنهایی” است و “تنهایی” نیز زاییده ی عشق
.
.
بیا مثل مرغان آشفته هجرت کنیم / افق را به مهمانی پونه دعوت کنیم / بیا مثل پروانه های غریب نیاز / به مهتاب شب های “تنهای” عادت کنیم
.

.
بهم نگى «ندیدبدید» / نگى منو«دیدوپرید» / بمونه بین خودمون / دیوونتم خیلى شدید
.
.
اى که مدتهاست بامن نیستى، من همانم که بامن زیستى، رنجهایم را شنیدى بازهم عاقبت گفتى غریبه کیستى؟
.



.
.
من از بادم،تو از باران
من از موجم،تو از ساحل
من از امروز،تو از فردا
اگر بادم،اگر باران
به جان جمله یاران
بیادت هستم بى پایان…
.
.
افسار دلم دست خدا بود چنین شد/ای وای اگر دست خودم بود چه میشد؟
مقصود دلم مهر و وفا بود چنین گشت/ گرقصددلم جور و جفا بود چه میشد…؟
.
.
جا برای من گنجشک زیاد است ولی…
به درختان خیابان تو عادت کردم !!!




.
.
بازشب شد و من ناله سرایم،از عشق تو دلبر دگر ناندارم. کی میشود آیی به سویم نازنینم ، تاشب رود و من به سویت آیم

.
.
باز باران باریدخیس شد خاطره ها.مرحبا بر دل ابری هوا .
هرکجا هستی باش آسمانت آبی وتمام دلت از غصه دنیاخالی.
.
.
دوری پایان محبت نیست انگارلطیفترین غم دنیاست ازت دورم ولی همیشه بیادتم

[!MAHSA!]

خونه اجاره ای داری برای یه آدم تنها ؟ .... قلبشو رو پیش میده ، جونشم ماه به ماه !


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


فروغ ساحل شب های من باش / طلوع طالع فردای من باش

در این فصل خزان زندگانی / امید این دل تنهای من باش

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بی تو چمدانی ست دلم که تنهاییم را در آن تا می زنم

و قفلی از دلتنگی بر آن می گذارم ، که رمزش حروف اسم توست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بیا با من دلم تنهاترین است / نگاهت در دلم شور آفرین است
مرا در شعله ی عشقت بسوزان / که رسم دوستداریها همین است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سالها بگذشته از میلاد من / کی یکی مردانه باشد یاد من
منو یک تنهایی و یک شمع روشن / خدایا نکند باد بیاید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

این همه تنهایی برام زیاده / نذار که از دست خودم خسته شم
نذار با این تنهایی خو بگیرم / کاشکی نمیشد به تو وابسته شم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در تمام عمرم جز تنهایی و تفکر و غم و عشق ، سرگرمی ای نداشته ام !


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن آسانتر است ، تحمل اندوه از گدایی همه ی شادی ها آسانتر است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


مچاله کن ، بشکن ، بند بزن ، خط بزن ، خلاصه راحت باش …
ارث پدرت نیست ، دل تنهای من است


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست / محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست
از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت / که در این وصف زبان دگری گویا نیست .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در این زندان تنهایی ، به هر سو هرکجا هستم
از این بابت دلم شاد است که گاهی میکنی یادم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در این زندان تنهایی ، به هر سو هرکجا هستم
از این بابت دلم شاد است که گاهی میکنی یادم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بیـــا برای یکــبار هــم که شـــده…
دست به خلاف بزنیـم…!
من اندوه تـــو را مـــی دزدم…!
تو تنهـایـی مـرا…!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

جان غمگین،تن سوزان،دل شیدا دارم / آنچه شایسته عشق است مهیا دارم
سوزدل،خون جگر،آتش غم،درد فراق / چه بلاها که زعشقت من تنها دارم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مرا از خود رها کردی و رفتی / مرا انگه که تنها مانده بودم
ولی من باز هم هستم به یادت / اگر چه دور هستم از سرایت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با تو بودن همیشه پر معناست / بی تو روحم گرفته و تنهاست
با تو یک کاسه آب ، یک دریاست / بی تو دردم به وسعت صحراست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گر بدانم نیستی غمی نیست زتنهایی ........ اینکه هستی و تنهایم غم دارم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

غربت آن نیست که تنها باشی ، فارغ از فتنه ی فردا باشی
غربت آن است که چون قطره ی آب ، در پی دریا باشی
غربت آن است که مثل من و دل ، در میان همه کس یکه و تنها باشی


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد ..... یک بار قسمت کردم ، چندین برابر شد


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ما آدم‌ها موجودات عجیبی‌ هستیم وقتی‌ میگوییم تنهایم بگذار
یعنی‌ ، بیش از همیشه به وجودت احتیاج دارم

[!MAHSA!]

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

چرا غم ها نمی دانند که من غمگین ترین غمگین شهرم

بیا هی دوست با من باش که من تنهاترین تنهای شهرم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دعا کن دلم بوی باران بگیرد و این درد جانسوز درمان بگیرد

دعا کن دلم رنگ آیینه گردد و تنهایی از عشق پایان بگیرد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به پندار تو : جهانم زیباست ، جامه ام دیباست ، دیده ام بیناست ، زبانم گویاست ،
قفسم هم طلاست ، به این ارزد که دلم تنهاست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه
بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن ، در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است
.(دکتر علی شریعتی)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
تو برو پیچک من ، فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن ،
رو پیشانی من چیزی نیست ، غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

منم تنهاترین تنهای تنها اسمتو می نویسم روی شن ها
باد میاد اسمتو پاک میکنه کارم شده در این صحرای غمها

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نکنه خدا نکرده سفر بهت بسازه ، عوض کنه هواتو آب و هوای تازه ، نکنه
خدا نکرده یادت نمونه اشکام ، یادت بره چه خستم یادت بره چه تنهام

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من به تنهایی یک چلچله در کنج قفس ، بند ، بندم همه در حسرت یک پرواز است
من به پرواز نمی اندیشم ، به تو می اندیشم ، که زیباتر از اندیشه یک پرواز است


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

برو ولی اینو بدون هر جا باشی دوست دارم ، هنوز برای دیدنت رو رویاهام پا میزارم ، دل منو شکستی وقتی تنهام گذاشتی ، کاش می دونستم که تو هیچوقت دوسم نداشتی



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم
دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

شبا فکر و خیال تو چرا خوابم نمی گیره نه تنها لحظه هام حتی تموم خونه دلگیره
حالا که شب به شب رفت و توام تنهایی سر کردی توی تنهایی می پوسم نمی ذارم که برگردی


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تمام جاده های جهان را به جستجوی نگاه تو آمده ام ، پیاده ، این تو و این پینه های پای من ، حالا
بگو در این تراکم تنهایی ، مهمان بی چراغ نمی خواهی??

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

خداوندا تو تنهای منم تنهای تنها ، تو یکتایی و بی همتا ولی من نه یکتایم نه بی همتا ،
فقط تنهای تنهایم و محتاج نگاه تو

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در این دنیا که حتی ابر ، نمی گرید به حال ما ، همه از من گریزانند ، تو هم بگذر از این تنها


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان
و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

[!MAHSA!]

قلب من قطعه ای از مزار تنهایی هاست / غم دنیاست که در گوشه ی قلبم پیداست

وقتی احساس کنم نیمه ای از جان منی / بی تو هر جا بروم باز وجودم تنهاست


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

باور کردم تنهایی را

چقدر دلم کسی را نمی خواهد امشب...


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من آن مجنون تنهای غریبم / که از سهم دودستت بی نصیبم

به دل گفتم که روزی خواهی امد / ولی دل میداند اورا می فریبم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


چون خیالت همه شب مونس و دمساز من است
شرم دارم که شکایت کنم از “تنهایی”

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در این دنیا که حتی ابر ، نمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند، تو هم بگذر از این تنها..

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دگر تـــــــنها نیستم!!!
مدتی ست با تـــــو

در خودم...
زندگی میکنم...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ازطرف اونی که تنهاست تنها اومده تنها میره تنهاش میزارن
تنها نمیزاره تنها یه آرزو داره اونم اینه که تو تنهاش نذاری…

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

این روزها برای تنها شدن، کافیست صــــــــــــــــادق باشی..

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گاهی آدمهای تنها؛خیلی خوش شانس هستند، چون کسی را ندارند تا از دست بدهند .. !!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تو زندگی به هیچ چیز زیاد اعتماد نکن حتی سایه ات ، که جاهای تاریک تنهات می ذاره...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی؟
دستهایم تا ابد تنهاست ، می دانی؟
آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو
زیستن یک لحظه هم ، بی جاست ، می دانی؟

[!MAHSA!]

سوختن قصه ی شمع است ولی قسمت ماست / شاید این قصه ی تنهایی ما کار خداست

آنقدر سوخته ام با همه بی تقصیری / که جهنم نگزارد به تنم تاثیری

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

م ست آن دوستم كه در تنهایى ام یادم كند در فراغ دورى خود سخت بیمارم كند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرچند تنهایی را دوست ندارم ، اما دوست دارم در قلب تو تنهای تنها باشم !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


باران حضورت که ببارد
تنهایی ام خشکسالی اش را تعطیل می کند به حرمت قطراتی از جنس تو

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کاش دستی از فراسوی افق ، گوش سنگین زمان را می کشید
هم زبانی می رسید از راه دور ، طعم تنها بودنم را می چشید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

راز این هستی چیست؟ ما چرا آمده ایم؟
کار ما نیست گذر از هستی، گذر از آدم ها
کار ما شاید پر کردن تنهایی یک دل تنها باشد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

از تنها بودنم راضی نیستم ؛ اما …. خوشحالم که با خیلی ها نیستم … !!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یادم نرود که: من تنها هستم... اما تنها من نیستم!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به همان قدر که چشم تو پر از زیبایی است ، بی تو دنیای من ای دوست پر از "تنهایی" است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بازم به مرام این همراه اول برام اس داده تو تنها نیستی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دیرگاهیست که تنها شده ام / قصه غربت صحرا شده ام
وسعت درد فقط سهم من است / باز هم قسمت غم ها شده ام

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با من بمان ، نه برای اینکه در دنیای بی رحم تنها نباشم
با من بمان تا در دنیای بی رحم تنهاییم ، تنهاترین باشی .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سایه ام امشب ز تنهایی مرا همراه نیست / گر در این خلوت بمیرم هیچکس آگاه نیست
من در این دنیا به جز سایه ندارم همدمی / این رفیق نیمه راهم گاه هست و گاه نیست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مترسک اینقدر دستهایت را باز نکن
کسی تو را در آغوش نمیگیرد ، ایستادگی تنهایی می آورد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

درانتهای نگاهت کلبه ای برای خویش خواهم ساخت تا مبادا در لحظات تنهایی ات با خود بگویی از دل برود هر آنکه از دیده برفت

[!MAHSA!]

چه سخت است تشییع عشق روی شانه های فراموشی، وقتی میدانی پنج شنبه ای

نیست تا رهگذری بر بی کسی فاتحه بخواند!


* * * * * * * * * * * * * * * * *

وقتی حالت بده روحت بی پناهه / میبینی هر کاری کردی اشتباهه

وقتی به جز شب هیچ رنگی توی نگات نیست / وقتی کسی اندازه تنهاییات نیست


* * * * * * * * * * * * * * * * *

به سلامتیه تنهایی و به سلامتیه همه ی اونایی که فهمیدن هیشکی تو این

دنیا لیاقت دوست داشتنو نداره.

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی بد است،
اما بد تر از آن اینست که بخواهی تنهاییت را با آدم های مجازی پر کنی،
آدم هایی که بود و نبودشان به روشن یا خاموش بودن یک چراغ بستگی دارد…

* * * * * * * * * * * * * * * * *

بی تو کنار این خاطره ها نشستم دل میخواهد… باور کن!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

به من گفت اونقدر دوست دارم که اگه بگی بمیر میمیرم،

باور نکردم و تنها برای یک بار امتحان ساده به او گفتم بمیر،
حالا سال هاست که در تنهایی پژمرده ام…

* * * * * * * * * * * * * * * * *

دنیای این روزای من هم قد تن پوشم شده
اینقدر دورم از تو که دنیا فراموشم شده
دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده
تنها مدارا می کنیم دنیا عجب جایی شده

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی یعنی اگه هزار بار هم از اول تا آخر لیست شماره های موبایلت رو نگاه کنی، نتونی یک نفر رو پیدا کنی که باهاش درد دل کنی.

* * * * * * * * * * * * * * * * *

یه دریا اشـــــــــــــــک برای ریختن دارم…
یه دل گرفته…
یه زندگی پر از خالی…
من سرشارم از تنــهایـــــــــی…


* * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر تنهاترین تنها شوم، باز خدا هست، او جانشین همه ی نداشتن های من روی زمین است. (دکتر علی شریعتی)

* * * * * * * * * * * * * * * * *

چقدر دلم می خواهد نامه بنویسم ...تمبر و پاکت هم هست و یک عالمه حرف.... کاش کسی جایی منتظرم بود...

* * * * * * * * * * * * * * * * *

محـــکم تر از آنم که برای تنــها نــبودنم ، آنچه را که اســـمش را غــرور گذاشته ام ، برایت بــه زمیـــن بکوبــم

* * * * * * * * * * * * * * * * *

از تنهایی گریزی نیست . . بگذار آغوشم برای همیشه یخ بزند . . . نمیخواهم کسی شال
گردن اضافی اش را دور گردن آدم برفی احساسم بیاندازد.

* * * * * * * * * * * * * * * * *

نیمکت با هم بودنمان تنهاست
من دل نشستن ندارم
تو دلیل نشستن باش !

* * * * * * * * * * * * * * * * *

نامه هایم که چراغ قلبت را روشن نکرد !
امشب تمامشان را بسوزان شاید بتوانی تنهایی ات را ببینی . . .

[!MAHSA!]

تنهایی همین است ، تکرار نامنظم من بی تو

بی آنکه بدانی برای تو نفس می کشم


* * * * * * * * * * * * * * * * *

کجایی ؟؟؟

ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﭘﺲ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺮ ﺍﻭﻣﺪ !


* * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی نامِ دیگر پاییز است …

هرچه عمیق تر ، برگ ریزان خاطره هایت بیشتر …

* * * * * * * * * * * * * * * * *

من که همه دار و ندارم تویی
اونی که میخوام تنها نزارم تویی
تویی که نداشتی و نداری منو
تنها گذاشتی و بازم تنها میذاری منو

* * * * * * * * * * * * * * * * *

به خودت می آیی ، یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند ، نه دستی که شانه هایت را بگیرد ، نه صدایی که قشنگ تر از باد باشد …
تنهایی یعنی همین …

* * * * * * * * * * * * * * * * *

ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﺩﻳﻮﻭﻧﻪ ﺍﺕ ﺑﺎﺷﻦ ؛
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻲ ﺗﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻮ ﻓﻜﺮﺕ ﺑﺎﺷﻦ ؛
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻲ ﺭﻧﮓ ﻋﻮﺽ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ دوسِت ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ؛
ﺍﮔﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻱ ، ﺍﮔﻪ ﺑﺎﻭﻓﺎﻳﻲ ، ﺍﮔﻪ یک ﺭﻧﮕﻲ ؛
بدون که ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ …

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی را دوست دارم …
بی دعوت می آید ، بی منت می ماند ، بی خبر نمیرود …

* * * * * * * * * * * * * * * * *

خداحافظی ات عجب خرابه ای به بار آورده !
نگاه کن … مدت هاست در تلاشند تا مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون بکشند …


* * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی یعنی …
من برای من کمم … برای ما زیاد …

* * * * * * * * * * * * * * * * *

نه از تنهایی می ترسم و نه از تنها ماندن …
تمام ترسم از تنها بودن در کنار دیگری است !


* * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی یعنی :
نه خودش هست که از تنهایی درت بیاره نه فکرش اجازه میده تنهاییت رو با کسی دیگه پر کنی …


* * * * * * * * * * * * * * * * *

بی تو بودن هایم را دوست دارم ؛ بوی ناب تنهایی میدهند …


* * * * * * * * * * * * * * * * *

شب خوابیدی توی تختت و هی قل میخوری …
بعد گوشیتو برمیداری و مینویسی “خوابم نمیبره”
سرد میشی ، بغض میشی ، خرد میشی وقتی که میبینی هیچکسو نداری که اینو واسش بفرستی …

* * * * * * * * * * * * * * * * *

من تو را “نگاه میکنم”
تو مرا “می بینی”
تنهایی یعنی همین …