خودت را از خانه تفریق کن

و با چمدانت جمع ببند

همین خیابان تو را تا آخر عمر سواری خواهد داد



&&&&&



زنی چنین که تویی بی شک شکوه و روح دگر بخشد

به آن تصور دیرینه که دل ز معنی زن دارد



&&&&&



نگاه می کنی و من ز شوق می میرم

همیشه بهر من ای چشم خوش خبر باشی



&&&&&