لبهای مرا از همه استثنا کنیک بوس خصوصی به لبم اهدا کن !
لبهای مرا از همه استثنا کنیک بوس خصوصی به لبم اهدا کن !
بوسه اسم است، چون عمومی است. فعل است، چون هم لازم است هم متعدی . حرف تعجب است، چون اگر ناگهانی باشد طرف مقابل را مات و مهبوت میکند. ضمیر است، چون از قید انسان خارج نیست .حرف ربط است، چون 2 نفر را به هم متصل میکند.
عجب لبي ! شكرستان كه گفته اند ، اينستچه بوسه ! قند فراوان كه گفته اند اينستبه بوسه حكم وصال مرا امضا كنكه آن نگين سليمان كه گفته اند اينست
شرابي از لبت در جام کرديمرا با بوسه شيرين کام کرديدلم آهوي وحشي بود و او راندانم با چه افسون رام کردي
تا کی به نگاه تو دلم خوش باشدبا بوسه ی عکست نگهم خوش باشدمن می روم و یکسره می می نوشمبگذار که ساعتی دلم خوش باشد
آنقدر بوسيدمش تا خسته شدخسته از بوسيدن پيوسته شدخواست تا لب بر شكوه وا كندلب نهادم بر لبش تا بسته شد
يك بوســـــــه ز تو خواســتم و شش داديشاگــــــرد كه بــودي كه چنين اســـــــتاديخوبـــــي و كـــــــرم را چـــو نكو بنيــــــــادياي دنيــــــــــــــا را ز تو هـــــــــــــــــزار آزادي
به چیـن زلف تـوشا نه کشیــدمدمادم ازرخ تــو بــوســه چیدم
من از بــــاغ رخـت صـــد لالـه چیـــد متو خواب بودی و من سرمست زعشقت
اي واي نكنه عاشقي هامون دروغكي باشه
من دوست ندارم بوسه هامون يواشكي باشه
دلم کرده هوایت نازنینمفدای بوسه هایت ! نازنینمتمام صورتت پنکیک پوش استبگو بوسم کجایت نازنینم