من و تو توی این دنیا یه درد مشترک داریم

دوتامون خستۀ دردیم رو قلبامون ترک داریم

من و تو کوه دردیم و یه گوشه زخمی افتادیم

داریم جون میکنیم انگار ، رو زخمامون نمک داریم

تموم زندگیمون سوخت ، تموم لحظامون مرد

هوای عاشقیمون و هوای بی کسیمون مرد

من وتو مال هم بودیم ، من و تو جون هم بودیم

خوره افتاد به جونمون ، تموم جونمونو خورد

من و تو توی این دنیا اسیر دست تقدیریم

همش دلهره داریم و با این زندگی درگیریم

نفس که میکشیم انگار دارن شکنجمون میدن

داریم آهسته آهسته تو این تنهایی میمیرم

شدیم مثل یه دیواری که کم کم داره می ریزه

هوای خونمون سرده مثه غروب پاییزه

تقاص چی و ما داریم به کی ، واسه چی پس میدیم

آخه واسه ما این روزا چرا اینقدر غم انگیزه