اين منم که با تو خوبم برای چشات ميميرم
توی عصر سرکشی ها مهربونو سر به زيرم
اين منم که غصه هامو با تو در میون می ذارم
برات از یه رنگی میگم با صداقتی که دارم
اين تويي که عاشقانه به کنار من ميشينی
واسه من ديوونه ميشی اگه دوريمو ببينی
پس چه خوبه که غرورتو ببوسی دور بریزی
با وفا باشی و مومن، از رفاقت نگریزی
این منم که خواسته هاتو میخوام رو چشام بذارم
سنگ خارا اگه خواستی میرم از جا در میارم
این منم که بی تو هستیم یه کویر شوره زاره
ولی با تو اگه خواستی میشه بارون و می باره
این تویی که با غرورت دل میدی به سازش من
دونه دونه تار موهات پره از نوازش من
پس چه خوبه که غرورتو ببوسی دور بریزی
با وفا باشی و مومن از رفاقت نگریزی