نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: سر سفره کرامت

  1. #1
    مدیر بازنشسته
    تاریخ عضویت
    2008/09/21
    سن
    42
    نوشته ها
    5,692
    سپاس ها
    688
    سپاس شده 516 در 357 پست

    Smile سر سفره کرامت

    بسم الله الرحمن الرحیم

    سر سفره كرامت خدا



    احمد مرتاضي


    براي روزه ابعاد گوناگوني وجود دارد و آثار فراواني از نظر مادي (جسماني و بدني) و معنوي (روحي و رواني) در وجود انسان مي گذارد.

    تقويت نيروي اراده به واسطه سركوب كردن نفس طغيانگر ، تقويت روحيه نوع دوستي به واسطه ياد كردن درد دردمندان ،

    لطافت روح و نورانيت و صفاي روح ، در نتيجه اصلاح و تربيت نفس ، تقويت جنبه شكيبايي روح از جمله اين ابعاد است.

    مقاله حاضر نگاهي است مختصر به ابعاد مختلف روزه و روزه داري.


    واژه آشنا و زيباي رمضان يا برگرفته از كلمه
    «رمض» به معناي «تافته شدن سنگها از شدت گرما» است و چون در ابتدا ،

    واجب شدن روزه در ماه رمضان ، مصادف با شدت گرما بوده بنابراين نام اين ماه را رمضان گذارده اند.

    به ديگر سخن ،
    ماه رمضان ماه سوزاندن گناهان و بلكه بالاتر ، سوزاندن زياده خواهي هاي نفس و درون آدمي است كه فرمول حكيمانه نوشته شده از

    جانب پروردگار براي آن ، انسان خام را پخته مي كند تا حجاب بازدارنده خودخواهي از روي قلب و دلش برداشته شود يا اين كه اين كلمه مي تواند برگرفته

    از «رميض» به معناي «ابر و باران در پايان چله تابستان و ابتداي فصل پاييز» باشد كه گرماي تابستان را دور مي سازد و براين اساس مي توان گفت كه اين

    ماه را ماه رمضان گفته اند چون بدنهاي آدميان را از گناهان دور مي سازد و پاك مي كند. برخي نيز (رمضان) را برگرفته از رمض النصل به معناي گذاشتن نيزه

    در ميان دو سنگ و كوفتن بر آن تا حدي كه نازك شود، دانسته اند. با اين برداشت ، ماه رمضان يعني اين كه انسان خود را در اين ماه ميان طاعت و عبادت و

    در ميان فرمول ها و احكام عملي ويژه اين ماه قرار مي دهد و خود را تحت سيطره و اختيار آنها قرار مي دهد تا نفس او با تمرين و به انجام رساندن اين

    احكام عبادات ، نرم و آماده بندگي و كشش به سوي خداي خود باشد.در باب بزرگداشت و احترام جايگاه اين تعبير مبارك ، گفتني است در بسياري از

    احاديث و روايات ، اهل بيت ع ما را از به كار بردن كلمه رمضان به تنهايي نهي كرده و توصيه نموده اند كه آن را ماه رمضان بخوانند زيرا رمضان يكي از نامهاي

    خداوند است و ماه رمضان ، ماه خداست.

    آن چنان كه از اميرمومنان ع نقل است كه فرمودند:
    «نگوييد رمضان بلكه بگوييد ماه رمضان و به اين طريق ، احترام آن را رعايت كنيد.»

    امام پنجم ع نيز مي فرمودند:
    «نگوييد اين رمضان و رمضان رفت يا رمضان آمد زيرا رمضان نامي از نامهاي الهي است كه نمي آيد و نمي رود،

    چرا كه رفتن و آمدن ، از ويژگي هاي موجودات زائل شدني و از بين رفتني است حال آن كه خداوند و اسمها و صفتهاي او پايدار و ماندگارند.»



    روزه ، برنامه خودسازي و تكامل


    روزه در لغت به معناي امساك و خودداري از هر چيزي است و در اصطلاح فقه ، عبارت است از امساك و خودداري از موارد هشتگانه (خوردن و آشاميدن و...)

    از هنگام صبح تا اذان مغرب ، به قصد و نيت انجام دادن فرمان خدا. براساس صريح آيه 183 از سوره بقره ، روزه براي امتهاي گذشته نيز واجب بوده است

    آنجا كه مي فرمايد:
    «اي ايمان آورندگان به حقيقت اسلام ! بدانيد كه روزه بر شما واجب شد آن چنان كه بر پيشينيان از شما نيز واجب بوده است». 1

    در اثبات اين ادعاي قرآني گفتني است كه حسب روايات و نقلهاي موفق تاريخ ، روزه يكي از برنامه هاي مذهبي مردمان روم هند و يونان و مصر باستان

    بوده و به نقل از گفتار تفسير نمونه ، در قاموس كتاب مقدس آمده است كه :


    «روزه در همه دوره ها در ميان هر طايفه و هر ملت و مذهبي در مواقع اندوه و زحمت و سختي هاي پيش بيني نشده ، رايج بوده است. »


    از تورات نيز چنين بر مي آيد كه موساي نبي ع 40 روز روزه داشته اند:


    «هنگام برآمدنم بر كوه (طور)، لوحهاي سنگي (لوحهاي عهدي كه خداوند با شما بست) را بگيرم.

    آن گاه در كوه ، 40 روز و 40 شب ماندم. نه نان خوردم و نه آب نوشيدم ».


    همچنين از انجيل لوقا (يكي از انجيل هاي چهارگانه معتبر مسيحيان) برمي آيد كه حواريون مسيح ع روزه مي گرفتند.

    روزه به عنوان يك برنامه و دستور عبادي ، در ميان يهود رواج دارد ولي فقط در روز كيپور (كافر) اين عمل صورت مي گيرد و در اين روز يهوديان از

    مغرب روز قبل تا شبانگاه اين روز ياد شده ، به عنوان كفاره گناهان خود ، روزه مي گيرند و از خوردن و آشاميدن و حتي كار و استحمام ، پرهيز كرده و

    در كنيسه ها به عبادت و استغفار مشغول مي شوند. 2 نكته اي كه بايد به آن توجه داشت اين است كه با تامل در گفته هاي فوق و تدبر در آيات قرآن ،

    همچون آيه 26از سوره مريم س ، مي توان به اين نتيجه رسيد كه روزه با اندك تفاوتي در شكل و فرمول آن و نيز زمان اختصاص داده شده براي آن ،

    به عنوان يك عمل عبادي در ميان تمام افراد بشر ، در طول تاريخ ، رواج داشته است.

    آنچنان كه در سوره مريم س مشاهده مي كنيم روزه سكوت داشتن ، از اعمال رايج آن وقت بود. گاه نذر روزه سكوت مي كردند.

    حال آن كه در شريعت اسلام از اين نحو روزه داري و نيز افطار نكردن و دو يا چند روز پي در پي روزه داري (بدون افطار كردن) نهي شده است.


    .................................

    1- سوره بقره ، آيه 183.

    2- آشنايي با اديان بزرگ ، ص 94.


    _________________


    امام مهدى‏عليه السلام :
    إنّا يُحيطُ عِلمُنا بأنبائِكُم و لايعَزُبُ عَنّا شَى‏ءٌ مِن أخبارِكُم.

    ما از همه خبرهاى شما آگاهيم و چيزى از خبرهاى شما از ما پنهان نيست.
    بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 175

  2. #2
    مدیر بازنشسته
    تاریخ عضویت
    2008/09/21
    سن
    42
    نوشته ها
    5,692
    سپاس ها
    688
    سپاس شده 516 در 357 پست

    پیش فرض

    بسم الله الرحمن الرحیم


    حقيقت فلسفه روزه داري


    فلسفه و چرايي روزه داري را بايد با دو ديد و تقسيم بندي
    (مذهبي - علمي) و (روحي - جسمي) مورد توجه قرار داد كه به يقين ،

    هر دوي اين ديدگاه ها و هدفها، با تفاوت در مراتب و درجات ، موردنظر خود پروردگار بوده است.

    بعد بهداشتي روزه آن گونه كه از فرمايش هاي رسول اعظم ص و ساير معصومين ع و در پي آن ، تاييدات علمي دانشمندان و پزشكان

    دوره معاصر برمي آيد ، روزه داري ، آن هم با صورت ويژه تعيين شده در شريعت مقدس اسلام ، عامل بزرگي در سلامت بدن به شمار مي آيد.



    روزه ؛ احياي تقوا


    رسيدن به درجه تقوا (يعني مانع و سپر بازدارنده از گناه و معصيت) و زنده كردن روح پرهيزكاري در وجود انسان ،

    در نتيجه كنترل غرائز.


    آنچنان كه اميرالمومنين ع نيز در يكي از بيانات نغز خود فرمودند:


    «صوم شهر رمضان ، فانه جنه من العقاب شيعني روزه ماه مبارك رمضان سپري است از عذاب الهي»


    و توضيح آن اين كه فرد روزه دار در راستاي روزه داري و با رعايت تمام جوانب روزه اين كه ، زبان خود را از آفتهاي زباني همچون تمسخر و دشنام و

    ناسزاگويي و غيبت و دروغ و تهمت و افترا و نزاع و درگيري لفظي و گوش خود را از شنيدن همين آفات و نيز سخنان لغو و بيهوده و چشم خود را از

    مشاهده مناظر لهو گناه و حرام و نيز ، فكر و انديشه خود را از انديشه ها و نيتهاي پليدي همچون سوءظن و ساير اعضا و جوارح پيكر خود را از تمام

    معصيت ها بازمي دارد و نيز به فرموده امام دوم شيعيان ، با سبقت بر طاعت و عبادت در ميدان مسابقه ماه رمضان و در كل ، تسلط يافتن بر هيجانات

    شهوت و ضعيف ساختن آن ، در نهايت ، بر شيطان درون و برون مسلط مي گردد و به وجود آمدن آثار تجرد و روحانيت را در درون خود حس مي كند كه

    رسيدن به اين درجه از معنويت و صفاي نفس و پاكي دل ، خود ، كمك بزرگي براي معرفت و شناخت بهتر راهها از بي راهه هاي پيشنهادي شيطان

    خواهد بود كه اين درجه از معرفت بازدارنده از انحراف و تباهي ، همان ملكه نوراني تقواست كه هدف بنيادين و اساسي از واجب ساختن روزه از طرف

    آفريدگار حكيم و داناست.

    و اين گونه است كه در روايات مي خوانيم كه پيامبر ص مي فرمودند:


    «در اين ماه شياطين را در غل و زنجير مي كنند ، پس از خدا ياري بطلبيد تا آنها بر شما مسلط نگردند.»


    واضح است آنچنان كه توضيحش گذشت ، روزه داران واقعي در اين ماه ، راهها و درهاي نفوذ شيطان (از آفات زباني و گناهان چشم و گوش و دل انديشه)

    را به روي شيطان مي بندند و از اين راه ، قدرت شيطان را محدود مي كنند و اين همان معنا و مقصود روايت پيامبر اعظم (ص) است.

    چرا كه روزه ، تمام دستگاه هاي بدن را از خستگي مداوم بيرون آورده و از بهترين عوامل جوان ساز نسوج بدن بوده و نيز نيروي مقاومت بدن را افزايش

    مي دهد و به گفته برخي دانشمندان غيرمسلمان همچون سوفورين ، راه حل بسياري از بيماري ها از جمله ، آسم ، برونشيت ، روماتيسم مزمن ،

    نقرس ، بيماري هاي چشم ، كم خوني و ضعف روده ها، مرض قند و بيماري هاي كليه و كبد و نيز بيماري هاي عصبي و رواني به حساب مي آيد

    (روزه درماني).اميرمومنان ع نيز در حكمت 136 از نهج البلاغه در يك گفتار پر مغز ، از روزه با عنوان (زكاه البدن) ياد مي كنند.

    با اين توضيح كه ، زكات در لغت به معناي پاك و خالص كردن است كه با اين ترتيب ، روزه نيز نسخه حكيمانه اي براي پاكسازي بدن و صحت و سلامت

    جسماني اعتبار خواهد شد به اين نحو كه ، استراحت موقت دستگاه گوارش و دستگاه هاي تصفيه بدن ، مانند كليه و كبد، از فرسايش اين اندامها در

    اثر كار مداوم جلوگيري خواهد كرد البته در اين ميان ذكر اين نكته اساسي است كه در شريعت اسلام ، معيار سنجش اعمال ، نيت و قصد تقرب به خداوند

    و فرمانبرداري از دستورها و فرامين اوست بنابراين اگر كسي به قصد تقرب و اطاعت و فرمانبرداري و به عبارت ديگر، به عنوان يك دستور شرعي ،

    روزه نگيرد بلكه هدفش از روزه گرفتن فقط بهره گيري از فايده هاي بهداشتي آن باشد ، گرچه طبيعتا بهره خود را از آن منافع خواهد برد ولي از نظر

    شرع و مذهب ، روزه اش باطل است چراكه در كليه اعمال عبادي ، نيت (قصد قربت) داشتن ، واجب بوده و از اركان عبادات محسوب مي شود و در اين

    راستا ، درجات و مراتب روزه و روزه داري را در 3 مرتبه مي دانند:


    1- روزه عوام كه عبارت است از اين كه روزها شكم و فرج خود را از مقتضاي شهوت هاي آنها محافظت نمايد كه تنها فايده آن رفع تكليف از روزه دار مكلف است.

    2- روزه خواص كه علاوه بر حفظ شكم و بدن خود از حرام و شهوت ، چشم و گوش و زبان و دست و پا و ساير اعضا و جوارح خود را نيز از گناهان محافظت

    مي كند كه نتيجه اين نحو روزه داري ، رسيدن به ثوابهاي بي پايان وعده داده شده به روزه داران است.

    3- روزه خواص خواص كه علاوه بر رعايت موارد گفته شده در بالا ، فكر و دل خود را نيز از اشتغال به افكار پليد همچون حسد ، بدگماني ، تكبر و كينه و

    حيله و مكر و انديشه هاي غيرخدايي و اخلاق رذيله ، بازمي دارد كه نتيجه اين نحو روزه داري ، علاوه بر رسيدن به وعده هاي ثواب ، روگردانيدن دل

    [براي هميشه] ، از غير خدا خواهد بود. 3



    بعد تربيتي روزه


    با توجه به اين كه براي روزه ابعاد گوناگوني وجود دارد و آثار فراواني از نظر مادي (جسماني و بدني ) و معنوي (روحي و رواني) در وجود انسان مي گذارد

    ولي بايد گفت كه مهمتر از همه اينها بعد اخلاقي و فلسفه تربيتي روزه بوده و مورد تاكيد آفريدگار متعال در آيه 183 از سوره بقره واقع شده است كه اين

    آثار تربيتي عبارتند از:


    1- تقويت نيروي اراده به واسطه سركوب كردن نفس طغيانگر.

    2- تقويت روحيه نوع دوستي به واسطه ياد كردن درد دردمندان بينوا و بينوايان دردمند درنتيجه درك گرسنگي و تشنگي شديد محرومان اجتماع.

    3- لطافت روح و نورانيت و صفاي روح ، در نتيجه اصلاح و تربيت نفس و نيز رسيدن به يك تحول فكري و انقلاب روحي و معنوي ،

    به واسطه دريدن پرده هاي غفلت و بي خبري.

    4- تقويت جنبه شكيبايي روح.


    با توجه به اين كه روزه تمرين مقاومت جسم و روح در برابر خواست هاي نامشروع جسمي و حتي برخي خواست هاي مشروع و مباح است ،

    بنابراين ابزار كمكي خواهد بود براي گذر از زندگي و استمرار بخشيدن به حيات.

    چراكه صبر بر طاعت الهي (روزه) روح فرد را بزرگ كرده و در برابر پذيرش حق ، متواضع مي گرداند و شكيبايي و مقاومت و پايداري او را در پيمودن راه تكامل ،

    به مراتب ، افزون مي سازد و اين جنبه از تاثيرات روزه ، مورد تاييد نص صريح آيه 45 از سوره بقره است كه مي فرمايد:


    «از صبر (كه به فرموده امام ششم ع منظور همان روزه داري است) و

    نيز از نماز به عنون ابزار كمكي براي زندگي خودتان استعانت و ياري بطلبيد».




    پی نوشت...........

    3- معراج السعاده ، فصل آداب روزه.

    4- بخشي از خطبه 110.


    _________________


    امام مهدى‏عليه السلام :
    إنّا يُحيطُ عِلمُنا بأنبائِكُم و لايعَزُبُ عَنّا شَى‏ءٌ مِن أخبارِكُم.

    ما از همه خبرهاى شما آگاهيم و چيزى از خبرهاى شما از ما پنهان نيست.
    بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 175


کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •