در اين بخش در تلاشيم تا با مطالبي عرشي از حضرت علامه ابوالفضائل حسن حسن زاده آملي پيرامون بزرگ ترين عمل انسان يعني نماز ،در خدمت نورانيتان باشيم.

بخش اول:

سيماي نماز گزار:


نمازگزار در هر شبانه روز چند بار از آفريدگارش مي خواهد كه او را به راه راست و درست بدارد، راهي كه همه پيامبران و ديگر بندگان شايسته اش بر آن بوده‌اند. و از گمراهي كه راه بدكاران است دوري مي‌جويد. آري نمازگزاري كه به راستي و درستي نماز مي‌خواند،

هيچگاه دروغ نمي‌گويد

دزدي نمي‌كند

دشنام نمي‌دهد

خودبين و گردنكش نيست

به دنبال هرزگي نمي‌رود

با بدان همنشين نمي‌شود

در راه به دست آوردن دانش و بينش است

در انديشه پيشرفت خويش است و

دور از مردم بد انديش است


ادامه دارد انشاالله......

منبع: هزار و يك كلمه.ج2،ص 377
............................................

از اين نكات به سادگي نگذريم، لحظه‌اي بيانديشيم، آيا نمازگزار واقعي هستيم؟

يا فقط روزي چند بار خم و راست مي‌شويم و دريغ از ذره‌اي مشاهده(( تنها عن الفحشا و المنكر)) بودن نماز؟

در اين صفات قدري تامل كنيم كه هدف آفرينش ما خيلي مقدس است............