ميرزا حبيب متخلص به قاآني شاعر بزرگ ايراني دوره ،قاجاريه در سال 1222 ه.ق در شيراز و در خانواده اى اهل شعر و ادب بدنيا آمد. پدرش ميرزا محمد على نيز از شعراى معروف اين شهر بود كه با تخلص گلشن شعر مى سرود. قاآني در كودكى پدر خود را از دست داد و به تحصيلات ادبى معمول زمان خود پرداخت; در جوانى به مشهد سفر كرد وتحصيلات علمى و ادبى خود را در اين شهر ادامه داد. قاآني سرايش شعر را از مشهد آغاز كرد و در ابتدا با تخلص حبيب شعر مى گفت و پس از اينكه به شهرت و آوازه اى دست يافت مورد توجه حاكم خراسان قرار گرفت و به نام پسر حاكم تخلص قاآني يافت. قاآني در عهد سلطنت فتحعلي شاه قاجار به تهران رفت و به شهرت زيادي دست يافت . در زمان محمد شاه قاجار و ناصرالدين شاه وي شاعر رسمي دربار اين شاهان محسوب مي شد و بخصوص ناصر الدين شاه احترام زيادى براى اين شاعر بلند مرتبه قائل بود. قاآني در عهد ناصر الدين شاه به تحصيل فرانسه پرداخت و به اين زبان تسلط كامل يافت و كتاب فلاحت را از فرانسه به فارسي ترجمه كرد. وي اولين شاعر ايراني بود كه در زمان خود به زبان فرانسه آشنايى پيدا كرد. قاآني در سال 1272 ه.ق در تهران درگذشت و در آستانه حضرت عبدالعظيم به خاك سپرده شد. ميرزا حبيب قاآني بعد از صائب تبريزي معروف ترين شاعر ايران در تمام دوره صفويه و قاجاريه محسوب مي شود و در طراز سخن و استعمال لغات و تتبع اشعار قدما كمتر شاعري در اين دوره به پايه او رسيده است. هنر بزرگ اين شاعر در قصيده سرايي بود و در غزل سرايي نيز استاد تمام عيار بود. علاوه بر اين در ساير قالبهاي شعري اعم ازمسمط،ترجيع بند و تركيب بند نيز مهارت داشت. وي با وجود اينكه پيرو سبك خراساني بويژه منوچهري بود ولي در سرايش اشعار سبك و سياق خاصي داشت كه بعد ها مورد تقليد ساير شاعران قاجاريه قرار گرفت .خصوصيت عمومي سبك اشعار قاآني بازي با كلمات ،ايراد كلمات مطنطن و توانايي در ايجاد نوعي لفاظي بود كه در نوع خود بي نظير است. غزلهاي اين شاعر كه به مناسبت رسيدن نوروز و وصف بهار سروده شده الحق نمونه اي بديع از لطف ضمير و طبع روان قاآني است كه عليرغم پيروي از سبك شعراي قديمي ، حكايت از تسلط اين شاعرچيره دست بر زبان و ادب فارسي و سرودن اشعار روان دارد.

مهم ترين آثار بجا مانده از اين شاعر بزرگ عبارت است از: - ديوان اشعار - كتاب پريشان (به سبك گلستان سعدي) مشتمل بر يكصد و سيزده حكايت اخلاقي و سي و سه پند.