پریاپیسم یکی از اختلالات جنسی
پریاپیسم چیست ؟
پریاپیسم به معنای نعوظ زیاد مدت، ناخواسته و همیشگی آلت تولید مثل مردان است که ناشی از تحریک یا برانگیختگی جنسی نیست و اکثرا دردناک است. این عارضه اگر چه شایع نیست اما نیاز به اصلاح طبی فوری دارد و در غیر این صورت به آسیب بافتی میانجامد و در نتیجه، شخص در آینده، زمان برانگیختگی جنسی، نعوظ نخواهد داشت. پریاپیسم بیش از تمام در پسران 5 تا 10 سال و مردان 20 تا 50 سال دیده میشود.
پریاپیسم انواع متعددی دارد که در هر یک از این انواع ، علایم بیماری تا میزانی مفرق اند.
انواع پریاپیسم (نعوظ زیاد مدت):
-پریاپیسم ایسکمیک
پریاپیسم ایسکمیک یا پریاپیسم با جریان خون کم، نوعی از این بیماری است که در نتیجه اشکال در خروج خون از آلت تولید مثل رخ میدهد.
• علایم: نعوظهای ناخواستهای که بیش از 4ساعت به طول میانجامد و تنه آلت تولید مثل سفت میشود اما اکثرا نوک آن (حشفه) نرم میماند. این نوع، بسیار دردناک است.
-پریاپیسم غیرایسکمیک
این نوع وقتی رخ میدهد که میزان بسیاری خون به داخل آلت تولید مثل وارد میشود.
• علایم: نعوظ ناخواستهای که دست کم 4ساعت به طول میانجامد، بدون سفتی تنه آلت. نعوظی که به تحریک جنسی مرتبط نیست یا بعد از تحریک جنسی بیش از میزان تداوم پیدا میکند و اکثرا بدون درد است.
-پریاپیسم عودکننده
پریاپیسم عودکننده، شکلی از پریاپیسم ایسکمیک است که فروکش کرده و دوباره عود میکند.
• علایم: این نوع اکثرا دردناک است و عموما کمتر از 3 ساعت طول میکشد.
کی باید رفت دکتر؟
در صورتی که نعوظ بیش از 4ساعت طول بکشد باید به اورژانس بیمارستان مراجعه کرد.اگر دچار نعوظ دردناک همیشگی ی میشوید که خود به خود در کمتر از 4 ساعت برطرف میشود به پزشک مراجعه بکنید تا با تجویز اصلاح از عود عارضه پیشگیری شود.
این مساله چگونه ایجاد میشود؟
نعوظ به طور طبیعی در جواب به تحریک جسمی یا روانی رخ میدهد. این تحریک باعث میشود برخی از عروق خونی شل و گشاد شوند و جریان خون به بافت اسفنجی داخل آلت تولید مثل افزایش یابد و رگهای خونی که جریان خون را از آلت تولید مثل خارج میکنند، در نتیجه افزایش فشار بسته شوند و خون داخل آلت به دام بیفتد. در نتیجه آلت پر از خون میشود.
بعد از انتها تحریک، خون به خارج از آلت جریان پیدا میکند و این اعضا به حالت شل ابتداییاش باز میگردد. پریاپیسم وقتی رخ میدهد که بخشی از این سیستم، خون، رگهای خونی یا اعصاب کنترلکننده آنها دچار اشکال شده و جریان طبیعی خون مختل میشود. در نتیجه نعوظ ناخواستهای به وجود میآید که ادامه پیدا میکند. برخی بیماری ها با اثر بر هریک از سه بخش خون، رگهای خونی و اعصاب ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند.
برخی از شایعترین عللی که منجر به ظهور این مساله جنسی میشوند، به شرح زیرند:
• بیماری های خونی:
بیماری های مربوط به خون در ایجاد پریاپیسم – اکثرا نوع ایسکمیک آن- نقش دارند؛ یعنی به علت عدم توانایی خروج خون از آلت شخص دچار نعوظ ناخواسته میشود. از عبارت این بیماری های خونی میتوان به کمخونی سلول داسی شکل و لوسمی (سرطان خون) اشاره کرد.
• داروها:
اکثرا پریاپیسم نوع ایسکمیک ممکن است عارضه جانبی برخی داروها باشد. از داروهایی که ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند، میتوان به اینها اشاره کرد:
-داروهای خوراکی برای اصلاح اختلال نعوظ مانند سیلدنافیل (ویاگر ا) و وردنافیل (لویترا).
-داروهای تزریقشده به آلت تولید مثل برای اصلاح اشکال نعوظ مانند پاپاورین
-داروهای ضدافسردگی مانند فلوکستین (پروزاک) و بوپروپیون (ولبوترین)
-داروهای مورد مصرف برای اصلاح روانپریشی مانند ریسپریدون و اولنازاپین
-داروهای ضداضطراب مانند دیازپام
-داروهای رقیقکننده خون مانند وارفارین و هپارین.
• روانگردانهای غیرمجاز:
برخی از داروهای غیرقانونی یا موادی که مورد سوءاستفاده قرار میگیرند، ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند؛ از عبارت استفاده تفریحی داروهای اصلاح کننده اختلال نعوظ مانند ویاگر ا، الکل، کوکایین، ماریجوانا یا اکستازی.
• جراحتها:
یک علت شایع پریاپیسم غیرایسکمیک- نعوظ همیشگی در نتیجه جریان خون خیلی به آلت تناسلی- ضربات یا جراحات وارده به دستگاه تناسلی، لگن یا میاندوراه- ناحیه بین قاعده آلت و مقعد است.
•بقیه عوامل:
آسیب طناب نخاعی، بیماری های دستگاه عصبی مانند اماس، بیماری های متابولیک مانند دیابت و لختههای خونی، زهر حیوانات مانند زهر عقرب یا عنکبوت بیوه سیاه.
عوارض و عواقب
پریاپیسم ایسکمیک میتواند باعث عوارض وخیمی شود. خون به دام افتاده داخل آلت تولید مثل از اکسیژن تهی شده و باعث آسیب به بافتها میشود. در صورتی که نعوظ بیش از 4 ساعت ادامه پیدا نماید خون بدون اکسیژن شروع به نابود کردن بافتها در آلت تولید مثل میکند و در نهایت باعث اختلال نعوظ در شخص و از شکل افتادن آلت تولید مثل میشود.
