یه گونی اس ام اس عاشقانه ...!!!

[. : : H@med : : .]

رفیق هر شب و هر روزی دل / غمت تا بوده، بوده روی دل / بگردان گوشه ی چشمی و بنگر / چه حالی دارد آتش سوزی دل

تو مثل شمعدانی ها پر از راز و زیبایی / من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم / تمام آرزوهایم زمانی سبز میگردد / که تو یک شب بگویی دوستت دارم

چشم بر هم نهادم گردش دوران گذشت / بهر یک نفر سخت و بهر دیگری آسان گذشت / روزگاری خواهد آمد با خودت نجوا کنی / یاد باد آن روزگارانی که با یاران گذشت

دست من کوتاه از دیدار توست / قلب من اما همیشه یاد توست / بهترینم هرکجا هستی بدان / هر کجا باشم دلم در یاد توست

خواهم ز خدا که بی وفایم نکند / غرق گنهم ولی رهایم نکند / یک خواسته دارم ز خدای تو عزیز / در هر دو جهان جدایم نکند

میدونی فرق تو با جاده چیه؟ جاده رو باید انقدر بری تا برسی به آخرش، ولی تو همینجوری آخرشی، آخرش

چه غم داری به دل ای نام تو آرام جان / که در وصف تو قاصر گشته این دست و زبانم / بهشتم دوزخ و آبم چو آتش وقت دوری / ندارد بیش از این ذهن و دلم تاب صبوری

در املاء دوستی برای محبت تشدید بزار، تا از دوستیمون نیم نمره هم کم نشه!!!

[. : : H@med : : .]

امشب غم تو در دل دیوانه نگنجد / گنج است و چه گنجی که به ویرانه نگنجد / تنهاییم امشب که پر است از غم غریب / آنقدر بزرگ است که در خانه نگنجد

فراموش کردن دوستان بزرگ لطمه زدن به قانون خاطره هاست، همیشه به یادتم عزیزترین

حس بودنت در دوردست ها به من شوق زندگی می بخشد، اما دوریت اینجا، همین جا آزارم میدهد، تو کجای زندگی من هستی که با تلنگری آرام و با چشمکی آشوبم میکنی؟

در محفل اگر دوست نباشد که صفا نیست / هر آب روان در همه جا آب بقا نیست / ای دوست بیا روشنی محفل ما باش / ما را طمعی از تو بجز مهر و وفا نیست

تو در من آن تب گرمی که آبم میکند کم کم / نگاهت نیز چون مستی خرابم میکند کم کم / منم آن کهنه دیواری به جا از قطعه های سنگ / که بادو آفتاب آخر خرابم میکند کم کم

چه تلخ محاکمه میشوند پاییز و زمستان که برای جان دادن به درخت، جان میدهند و چه ناعادلانه کمی آن طرف تر همه چیز به نام بهار تمام میشود

ز حال من گر بپرسی، جز دوری ملالی نیست / ملالی هم اگر باشد، تو خوش باشی خیالی نیست / نمیدانم که در خاطر داری نام مرا یا نه / ولی این را بدان هرگز خیالم از تو خالی نیست

[. : : H@med : : .]

بیا با من دلم تنهاترین است / نگاهت در دلم شور آفرین است / مرا در شعله ی عشقت بسوزان / که رسم دوستداریها همین است.

چشمانت راز آتش است، راز جنون، عشقت پیروزیست وقتی به جنگ تقدیر میروی و آغوشت اندک جاییست برای زیست و مردن، تا ابد به تو می اندیشم

می سپارم به نسیم، بوسه از جنس بلور / دل من تنگ تو باز، باد در حال عبور / بوی چشمان تو را میرساند به مشام / میدهد آرامش، به دل ناآرام

عشق تو را در قلب خود دیده بودم / آوای روحت را با گوش جان شنیده بودم / با جان خود عشق تو را فریاد کردم / من دشت دل با یاد تو آباد کردم

زندگی مثل گل یاس پر از خاطره هاست و تو شبگرد صمیمانه ی رویای منی که نسیم نفس و عطر تنت تا ابد در خاطره من می ماند

بی تو شبم با ستاره، شام غریبان است / با تو شبم بی ستاره، نیز چراغان است / مثل گلی شکفته در وسط پاییز / آمدنت آخرین تلاش زمستان است

از خدا خواستم نغمه های عشق مرا به گوشت برساند تا لبخند مرا هرگز فراموش نکنی و ببینی که سایه ام به دنبالت است، تا هرگز نپنداری تنهایی

میباری ای باران و میشویی زمین را / اما نمیشویی دل اندوهگین را / سنگین ترینی بی شک اما اندکی نیز / تسکین نخواهی داد این غمگینترین را

خدا یکتاست، قلب تنهاست، عمر تکرار لحظه هاست و کسی که اینو میخونه عزیز دل ماست

[. : : H@med : : .]

شبی باران، شبی آتش، شبی آیینه و سنگم / شبی از زندگی سیرم، شبی با مرگ می جنگم / تو آتش میشوی بر احساس تنهاییم / تو را با هر نفس می بویم، اما باز دلتنگم

یه شاخه گل رز میتونه باغ من باشه، یه دوست باوفا هم میتونه دنیای من باشه

شنیده ام که به جنگل قدم گذاشته ای، پلنگ وحشی من خوش به حال آهوها

آنجا که چشمان عاشقی برای انسان اشم میریزد، زندگی به رنج کشیدنش میارزد

اگر دلت یک لحظه در صد سال یاد میکند، بی شک دل من در تمام عمر به یادت میتپد پر شور!

سلام مرا به وجدانت برسان و اگر بیدار بود بپرس چگونه شب ها آسوده میخوابد

یک پلک زدن فاصله از تو تا من / باید بزنیم پلک یا تو یا من / هر چند که گفتند گناه است این کار / اما تو یکی بزن گناهش با من

مینویسم خاطرات با اشک و آه / در شبی غمگین و تاریک و سیاه / مینویسم خاطرات از روی درد / تا بدانی دوریت با من چه کرد

[. : : H@med : : .]

آوای باد انگار، آوای خشکسالیست / دنیا به این بزرگی یک کوزه ی سفالیست / باید که عشق ورزید، باید مهربان بود / زیرا که زنده بودن هر لحظه احتمالیست

بهر وجود سایه ی وجود تو، سایه ی من وجود یافت / خیال من در طلب خیال تو، غیر خیال تو نیافت

نگاهی کرد و من را در به در کرد / یقین کرد عاشقم بعدش سفر کرد / شکستی خورد و آمد تا بماند / ولی من رفته بودم، او ضرر کرد

حضور آرامت مدتهاست در کنارم نیست، ولی یاد تو مهمان همیشگی قلبم است

یه زحمت برات داشتم، قربونت از حلوی آینده گذشتی، این دوست مارو هم ببوس

عشق به پروانه بیاموخت که اندر ره شمع / شیوه اش پر زدن و سوختن و ساختن است

تو که عشقو تو ویرونی ندیدی / شب سر در گریبونی ندیدی / نمیدونی چه دردی داره دوری / تو که رنگ پریشونی ندیدی

من وجودم به تو میدون و دلم مامن توست / آرزویم نظر روی تو و دیدن توست / من اگر دور ز تو هستم و دلتنگ شدم / با صدای خوش تو غرق در آهنگ شدم

چشم به قفل قفسی هست و نیست / بی تو در این خانه کسی هست و نیست / کسی که چون من به تو دل بسته است / مثل من ای یار کسی هست و نیست

[. : : H@med : : .]

ما ز هر صاحب دلی یک رسته فن آموختیم / عشق از لیلی و صبر از کوه کن آموختیم / گریه از مرغ سحر، خود سوزی از پروانه ها / صد سرا ویرانه شد، تا ساختن آموختیم

اگه دلتنگی باشی تو، مثل بارون شروع میشم / که با هر قطره اشکت، منم که زیرو رو میشم / همیشه ساده رنجیدی، همیشه سخت بخشیدی / تور میبخشم این لحظه، شاید بازم منو دیدی دوباره

همیشه با غمت من در ستیزم / به این خاطر همیشه اشک میریزم / روی هر برگ گلی این را نوشتم: تویی امید من تنها عزیزم

می مونم یه همنفس برای تو / میریزم زندگیمو به پای تو / میخونم از عشق بی مثال تو / نمیشه غافل باشم از حال تو

تعجب نکن اگر شعر تازه ای برایت نمینویسم! هیچ مدادی، وقتی خیس میشود... نمی نویسد

عاشق تر از همه ی ما موش کوری است که زیبایی جفتش را چشم بسته باور دارد

بی پنجره ای، غریبه ای در وهمی / عشق است اگر از آن نداری سهمی / فهمیدن عشق عاشقی میخواهد / در عشق سالهاست که فتوا عوض شده است

از دور می بوسمت با چشمی تر خداحافظ / مرا باور نکردی میروم دیگر خداحافظ / مرا لایق ندیدی تا بپرسی حال و روزم را / برو با دیگران ای بی وفای دلبر خداحافظ

[. : : H@med : : .]

ترکم مکن ای عشق، من بی همزبانم / تنها تویی ای نازنین آرام جانم / اینجا کسی در سینه اش رویا ندارد / دل را سپردن تا ابد معنا ندارد

نمیدانم دگر که را باید صدا زد / این قلب را تا کی به طوفان بلا زد / من باغبان فصلهای انتظارم / تو خوب میدانی من اینجا بی قرارم

دیشب از دلتنگیت بغض گلویم شکست / گریه ای شد بر فراز آرزوهایم نشست / من نگاهت را کشیدم روی تاریخ غزل / تا بماند یادی از روزی که بر قلبم نشست

تمام خنده هایم را نذر کرده تا تو همان باشی که صبح یکی از روزهای خدا، عطر دستهایت، دلتنگی ام را به باد می سپارد.

کاش فاصله ها اجازه می دادند وقتی قلبها به یاد هم می تپند، در کنار هم باشند

[. : : H@med : : .]

توی دادگاه عشق، منو محکومم کن / منو از دوست داشتن هر چی عشقه محرومم کن / حبس ابد ببر برام، هر چی بگی من حاضرم / به خاطر دوست داشتنت، تا چوبه دار هم برم

جان غمگین، تن سوزان، دل شیدا دارم / آنچه شایسته ی عشق است مهیا دارم / سوز دل، خون جگر، آتش غم، درد فراق / چه بلاها که ز عشقت من تنها دارم

خیلی وقته چشمهایم از فکر تو بارانیست / سال هاست دریای دلم از عشق تو طوفانیست / دیگر کاسه ی صبرم شده لبریز از درد بی تو بودن / خدایا انتظار دیدن یار چقدر طولانیست

در این زمانه در هر کس دل نیست / کاسه ی سفالی محبت ها از گل نیست / نمیدانستم جنس دل ها تمام از سنگ است / واسه قلب شیشه ای جایی در این منزل نیست

شبی نیست که آهم به ثریا نرسد / از چشم ترم آب به دریا نرسد / میمیرم از این غصه که آیا روزی / دیدار به دیدار رسد یا نرسد

گاهی نفس به تیزی شمشیر میشود / از هر چه زندگیست دلت سیر میشود / گویی به خواب بود جوانیمان گذشت / اغلب چه زود فرصتمان دیر میشود

میزند فقط به یاد عشقت این نبض / جز تو من به کسی نگفته بودم این رمز! / اگر بری سفر به پای تو کنم صبر / تا چمن به زیر پای من شود سبز

نمیدونم طالعم را کی نوشته / شدم از آتش عشقت برشته / فقط در قلب من جای تو باشد / کمی هم جای ناهیدو فرشته!!!

[. : : H@med : : .]

قدر چشم های تو را هیچکس ندانست جز عاشقت / اما خوب میدونم که این عشق هرگز نبوده لایقت / ترسم از روزیست که خواهی ترک مرا / دست بیداد فلک موجی زند بر قایقت

خیلی وفته چشمهایم از فکرت بارانیست / سالهاست دریای دلم از عشقت طوفانیست / دیگر کاسه ی صبرم لبریز از درد بی تو بودن / خدایا انتظار دیدن یار چقدر طولانیست

واژه ی دوستت دارم برای عظمت و شکوه قلب مهربانت چقدر بی رنگ است وقتی تو سرچشمه ی تمام خوبی ها هستی

عهد کن یارم بمانی تا قیامت ای رها / اولین و آخرین عشقم بمانی با وفا / کلبه ای با هم بسازیم با ستونی استوار / گر کنارم تو نباشی، بی قرارم بیقرار

چشم مستت به پاکی دریاست / قهر و نازت برای من زیباست / با تو هیچ از خدا نمیخواهم / با تو بودن برای من دنیایست

به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد / به مجنون و لیلا شدنش می ارزد / دفتر قلب مرا واکن و نامی بنویس / سند عشق به امضاء شدنش می ارزد / گرچه من تجربه ای از نرسیدن هایم / کوشش رود به دریا شدنش می ارزد

خورشید مردد است، کمرنگ شده / به هر چیز که دست میزنم سنگ شده / انگار که حال و روز دنیا خوش نیست / شاید که دلت برای من تنگ شده؟

[. : : H@med : : .]

مثل گل صد برگ شکوفا شده ای / چون ماه چهارده شکوفا شده ای / در آینه نگاه من چشم بدوز / تا دریایی چقدر زیبا شده ای

ای که میپرسی نشان عشق چیست / عشق چیزی جز ظهور مهر نیست / عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست / عشق یعنی جان به قربان اوست

فراموشت نخواهم کرد، چرا که با وفا هستی / تو در گنجینه ی قلبم، همیشه چون طلا هستی

ای دوست ما همانیم که با یاد تو مستیم هنوز / از دوری تو جام به دستیم هنوز / در خلوت خود یاد ما باش که ما / در خلوت خود یاد تو هستیم هنوز

دو ست گرم تو شفای مرگ من است / لبان مست تو شکوه قلب من است / کجا روم به که گویم که یک لحظه / خنده ی تو تمام آرزوی من است